Lexapro

Lexapro, zawierający escytalopram, jest lekiem przeciwdepresyjnym należącym do grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), stosowanym w leczeniu depresji oraz różnych zaburzeń lękowych. Jego działanie polega na zwiększaniu stężenia serotoniny w mózgu, co pomaga poprawić nastrój i zmniejszyć objawy lękowe.

Wskazania do stosowania leku Lexapro

Lexapro jest stosowany w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych i lękowych.

Depresja (duże epizody depresyjne) – Lexapro jest skuteczny w leczeniu dużych epizodów depresyjnych, pomagając złagodzić objawy takie jak smutek, utrata zainteresowań, zmęczenie i problemy z koncentracją.

Zaburzenie lękowe z napadami lęku – Lek ten jest stosowany w celu łagodzenia napadów paniki, które mogą obejmować nagłe, intensywne uczucie strachu lub dyskomfortu, często z towarzyszącymi objawami fizycznymi jak kołatanie serca czy duszność.

Fobia społeczna – Lexapro pomaga w redukcji lęku społecznego, który może przejawiać się intensywnym strachem przed sytuacjami społecznymi lub wystąpieniami publicznymi.

Zaburzenie lękowe uogólnione – Lek ten jest stosowany w leczeniu chronicznego lęku i nadmiernego martwienia się, które mogą wpływać na codzienne funkcjonowanie.

Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (OCD) – Lexapro pomaga zmniejszać nawracające, niechciane myśli (obsesje) oraz powtarzające się czynności (kompulsje), które pacjenci odczuwają jako przymusowe.

Czytaj więcej: Wskazania do stosowania Lexapro

Działanie leku Lexapro

Lexapro działa poprzez zwiększanie poziomu serotoniny w mózgu, co pomaga poprawić nastrój i zmniejszyć objawy lękowe. Jest to selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), który blokuje reabsorpcję tego neuroprzekaźnika, pozwalając mu dłużej oddziaływać na receptory nerwowe. Dzięki temu Lexapro pomaga w leczeniu depresji oraz różnych zaburzeń lękowych, poprawiając samopoczucie pacjenta.

Czytaj więcej: Działanie Lexapro

Dawkowanie leku Lexapro

Lexapro można przyjmować zarówno rano, jak i wieczorem, podczas posiłków lub niezależnie od nich. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Nie należy ich rozgryzać, ponieważ są gorzkie w smaku. Jeśli zachodzi potrzeba, tabletki 10 mg można przełamać na pół, kładąc je na płaskiej powierzchni rowkiem do góry i przyciskając końce palcami wskazującymi obu rąk.

Pacjent może zacząć odczuwać poprawę dopiero po kilku tygodniach leczenia. Ważne jest, aby kontynuować stosowanie leku Lexapro zgodnie z zaleceniami lekarza, nawet jeśli początkowo nie widać poprawy. Leczenie należy kontynuować tak długo, jak zaleci to lekarz, zazwyczaj przez co najmniej 6 miesięcy po odzyskaniu dobrego samopoczucia, aby zapobiec nawrotom objawów.

Depresja (duże epizody depresyjne): Zwykle zalecana dawka wynosi 10 mg raz na dobę. Lekarz może zwiększyć dawkę maksymalnie do 20 mg na dobę, jeśli uzna to za konieczne.

Zaburzenie lękowe z napadami lęku: Leczenie rozpoczyna się od dawki 5 mg raz na dobę przez pierwszy tydzień, a następnie zwiększa się dawkę do 10 mg na dobę. Lekarz może zwiększyć dawkę maksymalnie do 20 mg na dobę.

Fobia społeczna: Zalecana dawka wynosi 10 mg raz na dobę. W zależności od reakcji pacjenta, lekarz może zmniejszyć dawkę do 5 mg lub zwiększyć maksymalnie do 20 mg na dobę.

Zaburzenie lękowe uogólnione: Zalecana dawka wynosi 10 mg raz na dobę. Lekarz może zwiększyć dawkę maksymalnie do 20 mg na dobę.

Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (OCD): Zalecana dawka wynosi 10 mg raz na dobę. Lekarz może zwiększyć dawkę maksymalnie do 20 mg na dobę.

Czytaj więcej: Dawkowanie Lexapro

Z czym nie łączyć leku Lexapro

Lexapro a alkohol – Lexapro nie należy łączyć z alkoholem, ponieważ może to nasilać senność, zawroty głowy i osłabienie psychomotoryczne.

Inhibitory MAO i Lexapro – Lexapro nie powinien być stosowany z nieselektywnymi inhibitorami MAO (takimi jak fenelzyna, iproniazyd) oraz nieodwracalnymi inhibitorami MAO-B (jak selegilina). Przerwa między zakończeniem terapii tymi lekami a rozpoczęciem Lexapro powinna wynosić 14 dni, natomiast po zaprzestaniu stosowania Lexapro należy odczekać 7 dni przed rozpoczęciem leczenia MAO.

Antybiotyk linezolid i Lexapro – Lexapro nie powinien być stosowany z linezolidem, gdyż może to zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

Lit, tryptofan i Lexapro – Stosowanie litu oraz tryptofanu razem z Lexapro może prowadzić do zwiększenia ryzyka działań ubocznych.

Imipramina, dezypramina i Lexapro – Leki te, stosowane w depresji, mogą interagować z Lexapro, zwiększając ryzyko działań niepożądanych.

Sumatryptan, tramadol i Lexapro – Stosowanie tych leków z Lexapro może zwiększać ryzyko działań niepożądanych, w tym serotoniny.

Cymetydyna, lanzoprazol, omeprazol, flukonazol, fluwoksamina, tyklopidyna i Lexapro – Mogą zwiększać stężenie escytalopramu we krwi, co wymaga monitorowania i dostosowania dawek.

Dziurawiec zwyczajny i Lexapro – Współużytkowanie może prowadzić do zmniejszenia skuteczności Lexapro.

Kwas acetylosalicylowy, niesteroidowe leki przeciwzapalne i Lexapro – Może zwiększać ryzyko krwawień.

Warfaryna, dipyrydamol, fenprokumon i Lexapro – Może być konieczne monitorowanie czasu krzepnięcia krwi.

Meflochina, bupropion, tramadol i Lexapro – Mogą obniżać próg drgawkowy.

Neuroleptyki, leki przeciwdepresyjne i Lexapro – Ryzyko obniżenia progu drgawkowego.

Flekainid, propafenon, metoprolol, klomipramina, nortryptylina, rysperydon, tiorydazyna, haloperydol i Lexapro – Może być wymagana zmiana dawkowania.

Leki obniżające stężenie potasu lub magnezu i Lexapro – Zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca.

Czytaj więcej: Z czym nie łączyć Lexapro

Skutki uboczne leku Lexapro

Najczęstsze działania niepożądane, które mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób, to nudności i bóle głowy. Inne często występujące skutki uboczne (u nie więcej niż 1 na 10 osób) obejmują problemy z zatokami, zmiany apetytu, lęk, trudności ze snem, senność, zawroty głowy, ziewanie, drżenia, uczucie kłucia w skórze, problemy żołądkowo-jelitowe (biegunka, zaparcia, wymioty, suchość w jamie ustnej), nadmierne pocenie się, bóle mięśni i stawów, zaburzenia seksualne, uczucie zmęczenia, gorączka i zwiększenie masy ciała.

Rzadziej (u nie więcej niż 1 na 100 osób) mogą wystąpić takie objawy jak nietypowe krwawienia (np. z przewodu pokarmowego), reakcje skórne (pokrzywka, wysypka, świąd), zgrzytanie zębami, pobudzenie, napady lęku, stany splątania, zaburzenia smaku, zasłabnięcia, rozszerzenie źrenic, zaburzenia widzenia, dzwonienie w uszach, wypadanie włosów, nieregularne miesiączki, szybkie bicie serca, obrzęki kończyn i krwawienia z nosa.

W bardzo rzadkich przypadkach (u nie więcej niż 1 na 1000 osób) mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne, objawy zespołu serotoninowego (wysoka gorączka, drżenia, skurcze mięśni), agresja, depersonalizacja, omamy, oraz wolne bicie serca.

Istnieją również działania niepożądane o nieznanej częstości występowania, takie jak trudności w oddawaniu moczu, napady drgawkowe, żółtaczka (objawiająca się żółtym zabarwieniem skóry i białek oczu), szybkie i nieregularne bicie serca, myśli samobójcze, obrzęk naczynioruchowy, spadek poziomu sodu we krwi, niedociśnienie ortostatyczne (zawroty głowy przy wstawaniu), nieprawidłowe wyniki prób wątrobowych, mimowolne ruchy mięśni, priapizm (bolesny wzwód prącia), wybroczyny (nietypowe krwawienia w skórze i błonach śluzowych), mlekotok, mania, zwiększone ryzyko złamań kości, wydłużenie odstępu QT (zmiana rytmu serca) oraz krwotok poporodowy.

Ważne jest, aby pamiętać, że większość tych skutków ubocznych jest łagodna i ustępuje samoistnie po kilku tygodniach leczenia. Jeśli jednak wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Czytaj więcej: Skutki uboczne Lexapro

Przeciwwskazania dla leku Lexapro

Przed rozpoczęciem stosowania leku Lexapro, ważne jest, aby pacjent zapoznał się z przeciwwskazaniami oraz środkami ostrożności, które mogą mieć wpływ na bezpieczeństwo i skuteczność leczenia. Lekarz lub farmaceuta powinien być informowany o wszystkich istniejących schorzeniach oraz przyjmowanych lekach, aby uniknąć potencjalnych interakcji i niepożądanych skutków.

Lexapro nie należy stosować, jeśli pacjent ma uczulenie na escytalopram lub inne składniki tego leku. Nie wolno go również przyjmować w przypadku jednoczesnego stosowania inhibitorów MAO (selegilina, moklobemid, linezolid), które mogą powodować poważne interakcje. Osoby z wrodzonym nieprawidłowym rytmem serca lub po epizodach nieprawidłowego rytmu serca widocznych w EKG, jak również pacjenci przyjmujący leki wpływające na rytm serca, powinni unikać stosowania Lexapro, ponieważ może to zwiększyć ryzyko poważnych zaburzeń sercowych.

Przed rozpoczęciem stosowania Lexapro należy omówić z lekarzem wszelkie inne istniejące schorzenia. Szczególnie ważne jest, aby poinformować lekarza o padaczce, ponieważ Lexapro może zwiększyć ryzyko napadów drgawkowych. W przypadku zaburzeń czynności wątroby lub nerek może być konieczne dostosowanie dawki. Pacjenci z cukrzycą powinni być świadomi, że Lexapro może wpływać na kontrolę stężenia glukozy we krwi, co może wymagać modyfikacji dawki insuliny lub innych leków przeciwcukrzycowych.

Osoby ze zmniejszonym stężeniem sodu we krwi, zwiększoną skłonnością do krwawień oraz kobiety w ciąży powinny stosować Lexapro ostrożnie. Leczenie elektrowstrząsami może być kontynuowane podczas przyjmowania Lexapro, ale zawsze należy poinformować o tym lekarza. Pacjenci z chorobą niedokrwienną serca, problemami z sercem lub po niedawnym zawale serca, powinni zachować szczególną ostrożność. Jeśli pacjent ma wolną spoczynkową częstość pracy serca lub obniżone stężenie elektrolitów spowodowane przedłużającą się biegunką, wymiotami lub stosowaniem diuretyków, powinien być monitorowany przez lekarza, ponieważ te stany mogą zwiększać ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca.

Pacjenci z problemami ocznymi, takimi jak niektóre rodzaje jaskry, powinni poinformować o tym lekarza przed rozpoczęciem leczenia Lexapro. U pacjentów z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym może wystąpić faza maniakalna, charakteryzująca się niezwykłymi i szybko zmieniającymi się pomysłami, nieuzasadnionym uczuciem szczęścia i nadmierną aktywnością fizyczną; w takim przypadku należy skontaktować się z lekarzem. W pierwszych tygodniach leczenia mogą wystąpić objawy niepokoju lub trudności w siedzeniu lub staniu w miejscu, dlatego ważne jest, aby natychmiast poinformować o tym lekarza.

Leki takie jak Lexapro mogą powodować zaburzenia czynności seksualnych, które w niektórych przypadkach mogą utrzymywać się nawet po przerwaniu leczenia. Osoby z depresją lub zaburzeniami lękowymi mogą czasami mieć myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie, zwłaszcza na początku leczenia przeciwdepresyjnego, ponieważ leki te zaczynają działać zazwyczaj dopiero po około dwóch tygodniach. Ryzyko wystąpienia tych myśli jest większe u młodych dorosłych pacjentów poniżej 25 roku życia. W przypadku pojawienia się takich myśli należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Pomocne może być poinformowanie krewnych lub bliskich przyjaciół o depresji lub zaburzeniach lękowych oraz poproszenie ich o obserwację pacjenta i informowanie o wszelkich niepokojących zmianach w zachowaniu.

Lexapro nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i wrogość. W wyjątkowych przypadkach lekarz może przepisać ten lek młodszym pacjentom, jeśli uzna, że korzyści przewyższają ryzyko, jednak należy wtedy uważnie monitorować wszelkie objawy i natychmiast zgłaszać je lekarzowi. Brak jest danych dotyczących długoterminowego bezpieczeństwa stosowania leku Lexapro u dzieci i młodzieży, w tym wpływu na wzrost, dojrzewanie oraz rozwój poznawczy i behawioralny.

Zadaj pytanie lekarzowi

Zadaj pytanie do lekarza anonimowo i bezpłatnie.

Pytanie do lekarza

Pseudonim *

Email *

Wyślij

O leku

Zamienniki dla leku Lexapro

Ostatnia aktualizacja: 14 lipca 2025