Paroxetine (Paroksetyna)

Paroksetyna to lek z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), który jest stosowany w leczeniu depresji oraz zaburzeń lękowych, takich jak zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie lękowe z napadami lęku, fobia społeczna, zaburzenie stresowe pourazowe i zaburzenie lękowe uogólnione. Zwiększa stężenie serotoniny w mózgu, co może przyczynić się do poprawy nastroju i redukcji lęku.x

Wskazania do stosowania leku Paroxetine (Paroksetyna)

Depresja: Paroksetyna jest stosowana w leczeniu epizodów dużej depresji, charakteryzujących się uporczywym smutkiem, utratą zainteresowania codziennymi aktywnościami, zmianami apetytu, zaburzeniami snu, zmęczeniem i trudnościami w koncentracji.

Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (OCD): Paroksetyna pomaga w łagodzeniu objawów OCD, które obejmują powtarzające się, natrętne myśli (obsesje) oraz niekontrolowane, powtarzające się zachowania (kompulsje).

Zaburzenie lękowe z napadami lęku: Lek ten jest stosowany w leczeniu napadów lęku, które są nagłymi i intensywnymi atakami strachu lub dyskomfortu, często obejmującymi objawy takie jak kołatanie serca, pocenie się, drżenie, duszności i uczucie nadchodzącej katastrofy.

Fobia społeczna: Paroksetyna jest wskazana w leczeniu fobii społecznej, która polega na intensywnym lęku przed sytuacjami społecznymi lub wystąpieniami publicznymi, obawie przed byciem ocenianym przez innych oraz unikanie takich sytuacji.

Zaburzenie stresowe pourazowe (PTSD): Lek ten pomaga w łagodzeniu objawów PTSD, które mogą obejmować nawracające, niepokojące wspomnienia traumatycznego wydarzenia, unikanie przypominających sytuacji, trudności ze snem oraz nadmierne czuwanie.

Zaburzenie lękowe uogólnione: Paroksetyna jest stosowana w leczeniu uogólnionego zaburzenia lękowego, charakteryzującego się przewlekłym, nadmiernym lękiem i zmartwieniami dotyczącymi różnych aspektów życia, którym często towarzyszą objawy fizyczne, takie jak napięcie mięśni, problemy ze snem i zmęczenie.

Czytaj więcej: Wskazania do stosowania Paroxetine (Paroksetyna)

Działanie leku Paroxetine (Paroksetyna)

Paroksetyna działa jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), zwiększając stężenie tego neuroprzekaźnika w mózgu, co pomaga poprawić nastrój i zmniejszyć lęk. Zwiększenie poziomu serotoniny pomaga łagodzić objawy depresji oraz różnorodnych zaburzeń lękowych. Działanie leku przyczynia się do poprawy samopoczucia pacjentów, umożliwiając im lepsze radzenie sobie z codziennymi wyzwaniami.

Czytaj więcej: Działanie Paroxetine (Paroksetyna)

Dawkowanie leku Paroxetine (Paroksetyna)

Paroksetynę należy przyjmować rano, podczas posiłku, popijając wodą – tabletki połyka się w całości, bez rozgryzania. Lek zwykle stosuje się przez kilka miesięcy, a czas leczenia i dawka zależą od diagnozy oraz reakcji pacjenta.

Depresja: Zwykle 20 mg dziennie. W razie potrzeby dawka może być zwiększona do 50 mg.

OCD: Początkowo 20 mg, zazwyczaj 40 mg na dobę, maksymalnie 60 mg.

Napady lękowe: Start od 10 mg, docelowo 40 mg, maksymalnie 60 mg dziennie. Dawka zwiększana stopniowo.

Fobia społeczna: Start od 20 mg, możliwe zwiększenie do 50 mg.

PTSD i lęk uogólniony: Zwykle 20 mg dziennie, maksymalnie 50 mg.

Lekarz dostosowuje dawkę w zależności od odpowiedzi na leczenie.

Czytaj więcej: Dawkowanie Paroxetine (Paroksetyna)

Z czym nie łączyć leku Paroxetine (Paroksetyna)

Paroxetine, antydepresant z grupy SSRI, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, co może prowadzić do wzrostu ryzyka działań niepożądanych lub zmiany skuteczności leczenia. Należy unikać łączenia Paroxetine z:

• Inhibitorami MAO (moklobemid, chlorek metylotioniny) z powodu ryzyka zespołu serotoninergicznego.
• Lekami przeciwpsychotycznymi (tiorydazyna, pimozyd), które mogą prowadzić do poważnych zaburzeń sercowych.
• NLPZ i lekami przeciwbólowymi (ibuprofen, tramadol, petydyna) ze względu na zwiększone ryzyko krwawień.

Interakcje z innymi lekami obejmują:

• Inne antydepresanty SSRI lub trójpierścieniowe oraz tryptany (np. sumatryptan) i suplementy tryptofanu, które mogą nasilać działania serotoninergiczne.
• Leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych (lit, rysperydon), znieczulenia (fentanyl), leczenia HIV (fozamprenawir i rytonawir).
• Leki stosowane w depresji (zioło dziurawiec), napadach drgawkowych (fenobarbital, fenytoina), ADHD (atomoksetyna), chorobie Parkinsona (procyklidyna).
• Leki na zaburzenia krzepnięcia krwi (warfaryna), arytmię serca (propafenon, flekainid), problemy z ciśnieniem i sercem (metoprolol), hipercholesterolemię (prawastatyna), gruźlicę (ryfampicyna) oraz raka piersi (tamoksyfen).

Czytaj więcej: Z czym nie łączyć Paroxetine (Paroksetyna)

Skutki uboczne leku Paroxetine (Paroksetyna)

Paroxetine, jak każdy lek, może powodować skutki uboczne. Najczęstsze skutki uboczne (mogące wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób) to nudności, zmniejszenie libido, bezsenność lub senność, zawroty głowy, drżenie oraz ból głowy.

Częste skutki uboczne (występujące u 1 na 10 do 1 na 100 osób) obejmują problemy z trawieniem, takie jak biegunka, zaparcia lub wymioty, a także wzrost masy ciała, pocenie się, zaburzenia widzenia, osłabienie i zmiany apetytu.

Niezbyt częste skutki uboczne (występujące u 1 na 100 do 1 na 1000 osób) mogą obejmować zwiększone krwawienie (np. krwotoki z nosa), halucynacje, niepokój, zmiany rytmu serca oraz zwiększoną ilość moczu.

Rzadkie skutki uboczne (występujące u 1 na 1000 do 1 na 10 000 osób) mogą obejmować napady, agresywne zachowanie, zawroty głowy po wstaniu z pozycji leżącej lub siedzącej oraz objawy podobne do grypy.

Bardzo rzadkie skutki uboczne (występujące u mniej niż 1 na 10 000 osób) obejmują trudności w oddychaniu, świąd i wysypkę na skórze, wydzielinę z piersi u mężczyzn lub kobiet oraz zwiększenie produkcji hormonu antydiuretycznego, który kontroluje ilość wody usuwanej z ciała przez nerki.

Czytaj więcej: Skutki uboczne Paroxetine (Paroksetyna)

Przeciwwskazania dla leku Paroxetine (Paroksetyna)

Paroxetine nie należy stosować, jeśli pacjent jest uczulony na paroksetynę lub którykolwiek z pozostałych składników leku, co może objawiać się reakcjami alergicznymi, takimi jak wysypka, swędzenie, obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, co może prowadzić do trudności w oddychaniu. Leku nie można również stosować, jeśli pacjent przyjmuje inhibitory monoaminooksydazy (MAO) lub przyjmował je w ciągu ostatnich dwóch tygodni. Przykłady takich leków to moklobemid i chlorek metylotioniny (błękit metylenowy), które mogą wchodzić w niebezpieczne interakcje z paroksetyną, prowadząc do zespołu serotoninowego. Ważne jest również unikanie paroksetyny, jeśli pacjent przyjmuje leki przeciwpsychotyczne, takie jak tiorydazyna lub pimozyd, ponieważ mogą one powodować poważne zaburzenia sercowe w połączeniu z paroksetyną.

Przed rozpoczęciem terapii Paroxetine należy omówić z lekarzem lub farmaceutą kilka istotnych kwestii. Interakcje z innymi lekami są bardzo ważne do rozważenia, dlatego lekarz musi wiedzieć o wszystkich innych lekach, które pacjent przyjmuje, w tym o tamoksyfenie stosowanym w leczeniu raka piersi, który może mieć zmniejszoną skuteczność w połączeniu z paroksetyną. Pacjent powinien poinformować lekarza o problemach zdrowotnych, takich jak problemy z nerkami, wątrobą, sercem, nieprawidłowym przewodnictwem serca w zapisie EKG (wydłużenie odstępu QT), padaczka, epizody manii, oraz wcześniejsze krwawienia. Dla kobiet w ciąży lub planujących ciążę, paroksetyna może wpływać na płodność oraz powodować problemy zdrowotne u noworodków, dlatego stosowanie leku w ciąży musi być dokładnie omówione z lekarzem.

Paroxetine nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze i agresja. W badaniach klinicznych u pacjentów w tej grupie wiekowej częściej występowały myśli samobójcze, próby samobójcze, umyślne samookaleczenie, wrogość, zachowania agresywne lub nieprzyjazne, utrata apetytu, drżenia, nieprawidłowe pocenie się, nadmierna aktywność, pobudzenie, chwiejność emocjonalna, bóle brzucha, uczucie zdenerwowania i zmiany nastroju.

Pacjenci z depresją i zaburzeniami lękowymi mogą czasami doświadczać myśli o samouszkodzeniu lub samobójstwie, zwłaszcza na początku terapii lekami przeciwdepresyjnymi. Młodzi dorośli, zwłaszcza ci poniżej 25 roku życia, są szczególnie narażeni na takie myśli. W razie wystąpienia myśli samobójczych, pacjent powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Warto poinformować bliskich o swoim stanie, aby mogli oni monitorować zmiany w zachowaniu pacjenta.

Podczas stosowania leku Paroxetine mogą pojawić się poważne działania niepożądane, takie jak akatyzja (niepokój ruchowy), zespół serotoninowy lub złośliwy zespół neuroleptyczny. Objawy tych stanów obejmują uczucie silnego pobudzenia, dezorientacji, niepokoju, gorąca, pocenia się, drżenia, omamów, sztywności mięśni, nagłych skurczów mięśni lub szybkie bicie serca. Jeśli wystąpią takie objawy, pacjent powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Leki z grupy SSRI, takie jak Paroxetine, mogą powodować objawy zaburzeń seksualnych, które w niektórych przypadkach utrzymują się nawet po zaprzestaniu leczenia. Z tego powodu, regularne monitorowanie i komunikacja z lekarzem są kluczowe dla skutecznego zarządzania terapią paroksetyną.

Zadaj pytanie lekarzowi

Zadaj pytanie do lekarza anonimowo i bezpłatnie.

Pytanie do lekarza

Pseudonim *

Email *

Wyślij

O leku

Zamienniki dla leku Paroxetine (Paroksetyna)

Ostatnia aktualizacja: 31 stycznia 2026