Ranofren

Ranofren to lek przeciwpsychotyczny, stosowany głównie w leczeniu schizofrenii i epizodów manii. Pomaga pacjentom radzić sobie z halucynacjami, błędnymi przekonaniami i izolacją. Jest również efektywny w zapobieganiu nawrotom u osób z chorobą afektywną dwubiegunową.

Działanie Ranofren

Ranofren, znany również jako olanzapina, jest lekiem przeciwpsychotycznym z grupy atypowych neuroleptyków. Działa poprzez modulację aktywności kilku różnych neurotransmiterów w mózgu, w szczególności dopaminy i serotoniny, które odgrywają kluczową rolę w regulacji nastroju, zachowania i percepcji. Przy schizofrenii i manii, olanzapina pomaga zredukować nadmierną aktywność dopaminy, co przekłada się na złagodzenie objawów tych stanów, takich jak halucynacje, urojenia czy nadmierne pobudzenie.

Jednocześnie olanzapina wpływa na receptory serotoninowe, co ma szczególne znaczenie w leczeniu choroby afektywnej dwubiegunowej, gdzie równowaga między dopaminą a serotoniną jest zakłócona. Przywrócenie tej równowagi pomaga zarówno w łagodzeniu objawów manii (nadmiernego podekscytowania lub euforii), jak i depresji (obniżonego nastroju, braku energii).

Warto zaznaczyć, że skuteczność i bezpieczeństwo leku różnią się u różnych osób, a efekty uboczne mogą być znaczne. Dlatego leczenie olanzapiną powinno być zawsze prowadzone pod ścisłym nadzorem lekarza.

Wskazania do stosowania Ranofren

Ranofren, czyli olanzapina, jest lekiem przeciwpsychotycznym i jest stosowany w następujących stanach:

  • Schizofrenia: Jest to poważne schorzenie psychiczne, które wpływa na sposób myślenia, czucia i zachowania osoby. Pacjenci mogą mieć halucynacje (słyszą, widzą lub odczuwają rzeczy, które nie istnieją), urojenia (nieprawdziwe przekonania, które nie są zgodne z rzeczywistością), mogą być nadmiernie podejrzliwi, wycofani społecznie, mogą odczuwać depresję, lęk czy napięcie. Olanzapina pomaga w regulacji tych objawów.
  • Średnio nasilone i ciężkie epizody manii: Mania jest stanem chorobowym, który charakteryzuje się nadmiernym pobudzeniem lub euforią. Często występuje u osób z chorobą afektywną dwubiegunową. Ranofren pomaga w łagodzeniu tych symptomów.
  • Zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej: Choroba afektywna dwubiegunowa to zaburzenie psychiczne, które powoduje ekstremalne zmiany nastroju, od manii (ekstremalnego pobudzenia, euforii) do depresji (stanu zobojętnienia, smutku). Ranofren jest używany do zapobiegania nawrotom tych objawów u pacjentów, którzy odpowiednio zareagowali na leczenie epizodu manii tym lekiem.

Przeciwwskazania i środki ostrożności do stosowania Ranofren

Ranofren, czyli olanzapina, ma pewne przeciwwskazania oraz wymaga stosowania środków ostrożności.

Przeciwwskazania:

  • Alergia na olanzapinę lub inne składniki leku: Pacjenci, którzy mają uczulenie na olanzapinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku, nie powinni go zażywać. Alergie mogą się objawiać wysypką, swędzeniem, obrzękiem na twarzy, opuchnięciem warg, dusznością.
  • Zaburzenia dotyczące oczu: Nie powinno się stosować Ranofrenu, jeśli pacjent ma pewne rodzaje jaskry (zwiększone ciśnienie w oku).

Środki ostrożności:

  • Pacjenci w podeszłym wieku z rozpoznaniem otępienia: Nie zaleca się stosowania Ranofrenu u tych pacjentów, ponieważ może to prowadzić do poważnych działań niepożądanych.
  • Nieprawidłowe ruchy: Leki z tej grupy mogą powodować nieprawidłowe ruchy, zwłaszcza twarzy lub języka.
  • Zespół objawów: Bardzo rzadko leki tego typu wywołują zespół objawów obejmujących gorączkę, przyspieszony oddech, pocenie się, sztywność mięśni, ospałość lub senność.
  • Przyrost masy ciała: U pacjentów stosujących lek Ranofren obserwowano przyrost masy ciała.
  • Zakrzepy: Jeśli w przeszłości u pacjenta lub w rodzinie pacjenta występowały zakrzepy, to lekarz powinien być o tym poinformowany.
  • Inne schorzenia: U pacjenta występuje którekolwiek z niżej wymienionych schorzeń, należy natychmiast powiadomić o tym lekarza prowadzącego: udar lub „mini” udar; choroba Parkinsona; zaburzenia dotyczące gruczołu krokowego; niedrożność jelit (porażenna); choroba wątroby lub nerek; choroby krwi; choroba serca; cukrzyca; napady drgawek.
  • Inne leki: Osoby przyjmujące lek Ranofren mogą stosować inne leki wyłącznie za zgodą lekarza.
  • Ciąża i karmienie piersią: W ciąży i w okresie karmienia piersią lub gdy istnieje podejrzenie, że kobieta jest w ciąży, lub gdy planuje ciążę, przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza.
  • Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn: Ranofren może wywoływać senność.

Jak stosować Ranofren?

Stosowanie leku Ranofren powinno być przeprowadzane zgodnie z następującymi wytycznymi:

Dawkowanie: Dawka Ranofrenu powinna być ustalona przez lekarza. Zakres dawkowania wynosi od 5 do 20 mg na dobę.

Stosowanie: Lek należy przyjmować raz na dobę, codziennie o tej samej porze, aby zachować regularność i optymalną skuteczność leczenia. Tabletki mogą być przyjmowane zarówno podczas posiłku, jak i na pusty żołądek.

Jak zażywać: Ranofren jest lekiem doustnym, co oznacza, że powinien być połykany. Tabletkę należy połykać w całości, popijając ją wodą.

Przyjęcie zbyt dużej dawki: Przyjęcie większej niż zalecana dawka Ranofrenu może powodować różne objawy, takie jak przyspieszone bicie serca, pobudzenie, agresywne zachowanie, trudności w mówieniu, mimowolne ruchy, ograniczenie świadomości, ostre splątanie, drgawki, śpiączkę, gorączkę, szybki oddech, poty, sztywność mięśni, ospałość, senność, zmniejszenie częstości oddechów, zachłyśnięcie, wysokie lub niskie ciśnienie krwi, zaburzenia rytmu serca. W takim przypadku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Pamiętaj, aby pokazać lekarzowi opakowanie z tabletkami.

Pominięcie dawki: Jeżeli zapomnisz zażyć lek, należy to zrobić natychmiast po przypomnieniu sobie o tym. Nigdy nie należy stosować dawki podwójnej, aby uzupełnić pominiętą dawkę.

Przerwanie leczenia: Lek Ranofren powinno się przyjmować tak długo, jak zalecił lekarz. Nie należy przerywać leczenia, nawet jeśli poczujesz poprawę. Nagłe przerwanie przyjmowania leku może prowadzić do objawów takich jak pocenie się, bezsenność, drżenie, lęk, nudności lub wymioty. Lekarz może zalecić stopniowe zmniejszanie dawki przed całkowitym przerwaniem leczenia.

Z czym nie łączyć leku Ranofren

Interakcje z innymi lekami i Ranofren – Lek Ranofren stosowany jest w leczeniu schorzeń psychiatrycznych. Jego interakcje z innymi lekami mogą prowadzić do zmian w efektywności leczenia oraz zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. W szczególności, przyjmowanie Ranofrenu razem z lekami przeciwpadaczkowymi jak karbamazepina, lekami przeciwdepresyjnymi takimi jak fluwoksamina, czy antybiotykami typu cyprofloksacyna, może wymagać dostosowania dawkowania Ranofrenu. Istotne jest, aby pacjenci informowali lekarza o wszystkich stosowanych obecnie lekach, a także o tych, które planują przyjmować.

Ranofren a leczenie choroby Parkinsona – Leki stosowane w leczeniu choroby Parkinsona mogą wchodzić w interakcje z Ranofrenem, co może wpływać zarówno na skuteczność leczenia choroby Parkinsona, jak i działanie Ranofrenu. W związku z tym, konieczne może być dostosowanie dawkowania jednego lub obu leków.

Ranofren i alkohol – Alkohol potęguje działanie uspokajające i nasenne Ranofrenu, co może prowadzić do nadmiernej senności i innych poważnych reakcji. Z tego powodu pacjenci przyjmujący Ranofren powinni unikać spożywania alkoholu.

Ranofren i leki przeciwdepresyjne – Stosowanie Ranofrenu w połączeniu z lekami przeciwdepresyjnymi może zwiększać ryzyko nadmiernej senności oraz innych działań ubocznych. Dlatego też, zarówno lekarz, jak i pacjent powinni być świadomi tej interakcji i monitorować występujące objawy.

Ranofren i leki uspokajające oraz nasenne – Podobnie jak w przypadku leków przeciwdepresyjnych, stosowanie Ranofrenu razem z lekami uspokajającymi lub nasennymi może prowadzić do wzmożonej senności oraz innych działań ubocznych. Pacjenci powinni być ostrożni, stosując te kombinacje.

Czytaj więcej: Z czym nie łączyć leku Ranofren

Skutki uboczne leku Ranofren

Oto lista potencjalnych skutków ubocznych tego leku wraz z informacjami na temat ich prawdopodobieństwa wystąpienia i opisu:

  • Nieprawidłowe ruchy, zwłaszcza w obrębie twarzy czy języka (często – do 1 na 10 pacjentów) – te skutki mogą obejmować mimowolne ruchy mięśni twarzy, ruchy języka, które mogą wpływać na mowę i wyrażanie emocji.
  • Zakrzepica żylna (niezbyt często – do 1 na 100 pacjentów) – objawy obejmują puchnięcie, ból, zaczerwienienie nogi, które mogą przenieść się do płuc, powodując ból w klatce piersiowej i trudności w oddychaniu.
  • Gorączka, przyspieszony oddech, pocenie się, sztywność mięśni i ospałość lub senność (rzadko – do 1 na 1000 pacjentów) – te skutki mogą pojawić się jednocześnie.
  • Zwiększenie masy ciała, senność i zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi (bardzo często – do 1 na 10 pacjentów) – na początku leczenia mogą wystąpić zawroty głowy lub omdlenia, szczególnie podczas wstawania.
  • Zmiany w liczbie niektórych komórek krwi, stężenia lipidów i przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia cukrów we krwi i moczu, zwiększenie stężenia kwasu moczowego i aktywności fosfokinazy kreatyninowej we krwi, wzmożone uczucie głodu, zawroty głowy, niepokój, drżenie, zaburzenia ruchu (dyskinezy), zaparcia, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wysypka, utrata siły, skrajne zmęczenie, zatrzymanie wody w organizmie powodujące obrzęki rąk, stóp lub okolicy kostek, gorączka, ból stawów i zaburzenia seksualne, takie jak zmniejszenie libido u mężczyzn i kobiet lub zaburzenia erekcji u mężczyzn (często – do 1 na 10 pacjentów).
  • Nadwrażliwość, cukrzyca lub nasilenie jej przebiegu, zwiększenie całkowitego stężenia bilirubiny, napady drgawek, sztywność lub kurcz mięśni, zespół niespokojnych nóg, zaburzenia mowy, zwolnienie czynności serca, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, wrażliwość na światło słoneczne, krwawienie z nosa, ślinienie, wzdęcie brzucha, utrata pamięci, nietrzymanie moczu, trudności z oddawaniem moczu, wypadanie włosów, brak lub zmniejszenie miesiączki, zmiany w piersiach u mężczyzn i kobiet (niezbyt często – do 1 na 100 pacjentów).
  • Obniżenie prawidłowej temperatury ciała, zaburzenia rytmu serca, nagła śmierć, zapalenie trzustki, choroba wątroby, choroba mięśni, wydłużony i/lub bolesny wzwód, objawy odstawienne (rzadko – do 1 na 1000 pacjentów).
  • Ciężkie reakcje alergiczne, takie jak polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS) – zespół DRESS to poważna reakcja alergiczna, której objawy to wysoka gorączka, powiększone węzły chłonne, zwiększone stężenie eozynofilów (typ białych krwinek) w badaniach krwi (bardzo rzadko).
  • Udar, zapalenie płuc, nietrzymanie moczu, upadki, skrajne zmęczenie, omamy wzrokowe, podwyższona temperatura ciała, zaczerwienienie skóry i problemy z chodzeniem – te skutki uboczne mogą wystąpić u pacjentów w podeszłym wieku z rozpoznaniem otępienia. Kilka śmiertelnych przypadków odnotowano w tych grupach pacjentów.
  • Lek może nasilać objawy działań niepożądanych u pacjentów z chorobą Parkinsona.

Pamiętaj, że skutki uboczne mogą się różnić w zależności od indywidualnej reakcji organizmu na lek, a powyższe informacje dotyczą średnich statystyk. Zawsze skonsultuj się z lekarzem, jeśli masz jakiekolwiek pytania lub obawy dotyczące potencjalnych skutków ubocznych leku.

Czytaj więcej: Skutki uboczne leku Ranofren

Pytania naszych Pacjentów

Na co jest lek Ranofren?

Ranofren jest lekiem antypsychotycznym stosowanym w leczeniu schizofrenii i innych zaburzeń psychicznych.

Czy Ranofren działa nasennie?

Tak, Ranofren (olanzapina) może powodować senność jako jeden z najczęściej występujących skutków ubocznych, szczególnie na początku leczenia. Efekt ten jest wynikiem blokowania receptorów histaminowych w mózgu, co jest jednym z mechanizmów działania tego leku.

Po jakim czasie zażywania Ranofrenu ustępują objawy choroby?

Czas potrzebny na ustąpienie objawów choroby po zażyciu Ranofrenu może się różnić w zależności od osoby i rodzaju schorzenia, ale poprawa jest zwykle zauważalna w ciągu kilku tygodni regularnego stosowania. Pamiętaj, że regularność i przestrzeganie zaleceń lekarza są kluczowe dla skutecznego leczenia.

Czy Ranofren jest bezpieczny?

Ranofren, jak każdy lek, może wywoływać pewne skutki uboczne, jednak jest uważany za bezpieczny, jeśli jest stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza. Ważne jest, aby pacjenci podczas stosowania tego leku byli pod regularnym nadzorem medycznym, zwłaszcza na początku leczenia.

Czy Ranofren to neuroleptyk?

Tak, Ranofren, znany również jako risperidon, jest klasyfikowany jako atypowy antypsychotyk, który czasami jest określany jako neuroleptyk drugiej generacji. Ten termin "neuroleptyk" jest jednak częściej używany dla starszych leków przeciwpsychotycznych, a Ranofren jest lekiem nowszej generacji z mniej skutkami ubocznymi.

Jak odstawić lek Ranofren?

Nagle odstawienie Ranofrenu może prowadzić do nieprzyjemnych objawów odstawienia, więc powinno to być dokonane stopniowo i pod ścisłym nadzorem lekarza. Lekarz może doradzić stopniowe zmniejszanie dawki przed całkowitym przerwaniem terapii.

Czy lek Ranofren jest refundowany?

Lek Ranofren w opakowaniu zawierającym 28 tabletek o mocy 10 mg jest refundowany przez Narodowy Fundusz Zdrowia (NFZ) w Polsce dla pacjentów z diagnozą schizofrenii.

Czy można dostać Ranofren bez recepty?

Ranofren jest lekiem na receptę i nie jest dostępny bez recepty.

Stosować Ranofren rano czy wieczorem?

Lek Ranofren zazwyczaj jest zażywany raz na dobę, ale konkretny czas dnia, w którym powinien być zażywany, powinien być ustalony przez lekarza prowadzącego. Ważne jest, aby przyjmować go codziennie o tej samej porze, aby utrzymać stałe stężenie leku we krwi.

Czy można przedawkować Ranofren? Jaka jest dawka śmiertelna?

Przedawkowanie leku Ranofren może prowadzić do poważnych skutków zdrowotnych, a nawet śmierci. Precyzyjna dawka śmiertelna jest trudna do określenia, ponieważ zależy od wielu czynników, w tym indywidualnej tolerancji na lek, wieku, stanu zdrowia oraz jednoczesnego stosowania innych leków lub substancji.

Czy biorąc Ranofren można pić alkohol?

Zażywanie leku Ranofren i spożywanie alkoholu może nasilić niektóre efekty uboczne leku, takie jak senność i zawroty głowy. Dlatego zdecydowanie zaleca się unikanie alkoholu podczas leczenia Ranofrenem.

Czy po Ranofren można prowadzić samochód?

Ranofren może powodować skutki uboczne, takie jak senność, zawroty głowy lub zaburzenia widzenia, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. Przed prowadzeniem samochodu lub obsługiwaniem maszyn, pacjenci powinni upewnić się, że wiedzą, jak na nich działa Ranofren i że mogą to robić bezpiecznie.

Nie ma odpowiedzi na Twoje pytanie dotyczące leku Ranofren? Zapytaj o nie lekarza za darmo.

Zadaj pytanie lekarzowi

Zadaj pytanie do lekarza anonimowo i bezpłatnie.

O leku

Substancja czynnaOlanzapinum
DostępnośćLek dostępny na receptę
ProducentAdamed Pharma S.A.

Zamienniki dla leku Ranofren

Olanzin, Olpinat, Olzapin, Zalasta, Zolafren, Zolafren-Swift, Zolaxa, Zolaxa Rapid.

Ostatnia aktualizacja: 22 stycznia 2024