Trioxal

Trioxal to lek przeciwgrzybiczy z itrakonazolem. Stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych narządów płciowych, skóry, oczu, paznokci i układowych. Przeciwwskazany w nadwrażliwości, zaburzeniach serca, ciąży oraz z niektórymi lekami. Dawkowanie zależy od infekcji.

Działanie Trioxal

Trioxal działa przeciwgrzybiczo dzięki swojemu głównemu składnikowi – itrakonazolowi, który jest pochodną triazolu. Itrakonazol hamuje syntezę ergosterolu, niezbędnego składnika ściany komórkowej grzybów. Dzięki temu ogranicza wzrost i rozmnażanie się grzybów, co prowadzi do eliminacji zakażenia grzybicznego. Trioxal jest stosowany w leczeniu różnych rodzajów zakażeń grzybiczych, takich jak zakażenia narządów płciowych, skóry, błony śluzowej, oczu, paznokci oraz grzybice układowe.

Wskazania do stosowania Trioxal

Trioxal jest wskazany do stosowania w leczeniu następujących zakażeń grzybiczych:

Zakażenia narządów płciowych:

  • Grzybica pochwy i sromu: zakażenia grzybicze w obrębie narządów płciowych kobiet.

Zakażenia skóry, błony śluzowej lub oczu:

  • Grzybica skóry: zakażenia grzybicze powodujące zmiany na skórze, takie jak zaczerwienienie, swędzenie, łuszczenie.
  • Łupież pstry: zakażenie grzybicze skóry, powodujące plamy o różnej barwie, zazwyczaj na klatce piersiowej i plecach.
  • Ciężkie lub nawrotowe łojotokowe zapalenie skóry: przewlekłe, nawracające zapalenie skóry, związane z nadmierną produkcją sebum.
  • Kandydoza jamy ustnej: zakażenie grzybicze błony śluzowej jamy ustnej, powodujące białe naloty, zaczerwienienie i ból.
  • Grzybicze zakażenie rogówki: zakażenie grzybicze rogówki oka, prowadzące do bólu, zaczerwienienia i zaburzeń widzenia.

Grzybice paznokci:

  • Wywołane przez dermatofity i/lub drożdżaki, prowadzące do zmian w kształcie, kolorze i strukturze paznokci.

Grzybice układowe:

  • Aspergiloza: zakażenie grzybicze, wywołane przez grzyby z rodzaju Aspergillus, mogące prowadzić do problemów z płucami, zatokami przynosowymi oraz układem nerwowym.
  • Kandydoza układowa: zakażenie grzybicze, wywołane przez drożdżaki z rodzaju Candida, wpływające na różne narządy i układy.
  • Kryptokokoza: zakażenie grzybicze, wywołane przez grzyby z rodzaju Cryptococcus, mogące prowadzić do zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.
  • Histoplazmoza: zakażenie grzybicze, wywołane przez grzyby z rodzaju Histoplasma, mogące prowadzić do objawów grypopodobnych oraz problemów z płucami.
  • Blastomykoza: zakażenie grzybicze, wywołane przez grzyby z rodzaju Blastomyces, mogące prowadzić do zmian skórnych, problemów z płucami oraz innych narządów.
  • Sporotrychoza: zakażenie grzybicze, wywołane przez grzyby z rodzaju Sporothrix, prowadzące do zmian skórnych i zajęcia układu limfatycznego.
  • Parakokcydioidomikoza: zakażenie grzybicze, wywołane przez grzyby z rodzaju Paracoccidioides, mogące prowadzić do problemów z płucami, układem limfatycznym, skórą oraz błonami śluzowymi.
  • Chromomykoza: zakażenie grzybicze, wywołane przez grzyby z rodzaju Fonsecaea, Cladosporium i Phialophora, prowadzące do zmian skórnych i powstawania guzków, które stopniowo zlewają się i tworzą brodawkujące, krwawiące zmiany.
  • Inne, rzadko występujące, układowe lub tropikalne zakażenia grzybicze: Trioxal może być również stosowany w leczeniu innych, rzadszych zakażeń grzybiczych, gdy leczenie pierwszego rzutu jest nieskuteczne.

W przypadku każdego z tych zakażeń dawkowanie Trioxal oraz czas trwania leczenia zależą od rodzaju infekcji, nasilenia objawów, lokalizacji zakażenia oraz indywidualnych potrzeb pacjenta. Lekarz określi właściwe dawkowanie i schemat leczenia w oparciu o sytuację kliniczną pacjenta.

Przeciwwskazania i środki ostrożności do stosowania Trioxal

Przeciwwskazania do stosowania Trioxal:

  1. Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu: Trioxal nie powinien być stosowany u osób z alergią na itrakonazol lub inne składniki leku.
  2. Rozpoznane zaburzenia czynności komór serca, np. zastoinowa niewydolność serca obecnie lub w wywiadzie (z wyjątkiem zakażeń ciężkich lub zagrażających życiu): Trioxal może negatywnie wpłynąć na pracę serca, dlatego nie jest zalecany u osób z zaburzeniami czynności komór serca.
  3. Ciąża (z wyjątkiem przypadków zagrożenia życia): Trioxal nie jest zalecany dla kobiet w ciąży, chyba że konieczność leczenia przeważa nad potencjalnym ryzykiem dla płodu.
  4. Równoległe stosowanie niektórych leków metabolizowanych przez CYP3A4: Trioxal może wpływać na metabolizm innych leków przez enzym CYP3A4, co może prowadzić do interakcji lekowych.

Środki ostrożności do stosowania Trioxal:

  1. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas leczenia Trioxal oraz do momentu wystąpienia krwawienia miesiączkowego po zakończeniu leczenia.
  2. U niektórych pacjentów z upośledzoną odpornością, np. z neutropenią, chorych na AIDS lub po przeszczepieniu narządu, dostępność biologiczna itrakonazolu po podaniu doustnym może być zmniejszona, co może wymagać zwiększenia dawki leku.
  3. Optymalne wyniki leczenia uzyskuje się w ciągu kilku tygodni do kilku miesięcy po zakończeniu leczenia, w zależności od rodzaju zakażenia grzybiczego.
  4. Zachować ostrożność w przypadku zaburzeń czynności nerek lub wątroby, ponieważ Trioxal jest metabolizowany i eliminowany przez te narządy. Dawkowanie może wymagać dostosowania u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek lub wątroby.
  5. Ze względu na ograniczone dane, u dzieci i osób w podeszłym wieku lek można stosować tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Lekarz musi dokładnie ocenić stosunek ryzyka do korzyści przed zastosowaniem Trioxal u tych pacjentów.

Dawkowanie Trioxal

Dawkowanie i sposób stosowania Trioxal różni się w zależności od rodzaju zakażenia grzybicznego. Oto szczegółowy opis dawkowania dla różnych zakażeń:

Kandydoza pochwy i sromu: 200 mg, 2 razy dziennie przez 1 dzień lub 200 mg, 1 raz dziennie przez 3 dni.

Grzybica skóry: 200 mg, 1 raz dziennie przez 7 dni lub 100 mg, 1 raz dziennie przez 15 dni.

Zakażenia okolic o zwiększonej keratynizacji, np. grzybica podeszew stóp i rąk: 200 mg, 2 razy dziennie przez 7 dni lub 100 mg, 1 raz dziennie przez 30 dni.

Łupież pstry: 200 mg, 1 raz dziennie przez 7 dni.

Ciężkie lub nawrotowe łojotokowe zapalenie skóry: 200 mg, 1 raz dziennie przez 7 dni; po upływie 1 miesiąca jako leczenie podtrzymujące można stosować 200 mg, 1 raz dziennie przez pierwsze 2 dni kolejnych miesięcy. Czas leczenia zależy od odpowiedzi klinicznej.

Kandydoza jamy ustnej: 100 mg, 1 raz dziennie przez 15 dni.

Grzybicze zapalenie rogówki: 200 mg, 1 raz dziennie przez 21 dni. Czas trwania leczenia zależy od odpowiedzi klinicznej.

Grzybica paznokci wywołana przez dermatofity i/lub drożdżaki:

  • Terapia ciągła w leczeniu grzybicy paznokci stóp lub grzybicy obejmującej jednocześnie paznokcie stóp i rąk: 200 mg, 1 raz dziennie przez 3 miesiące.
  • Terapia cykliczna: 200 mg, 2 razy dziennie przez 7 dni. Okresy przyjmowania leku (cykle) są oddzielone 3-tygodniową przerwą, w czasie której nie przyjmuje się leku. W leczeniu grzybicy paznokci rąk stosuje się 2 cykle. W leczeniu grzybicy paznokci stóp lub grzybicy obejmującej jednocześnie paznokcie stóp i rąk stosuje się 3 cykle. Reakcja na leczenie staje się widoczna po zakończeniu leczenia i odrośnięciu paznokci.

Grzybice układowe:

  • Aspergiloza: 200 mg, 1 raz dziennie przez 2–5 miesięcy; dawkę należy zwiększyć do 200 mg, 2 razy dziennie w przypadku zmian głębokich lub rozsianych.
  • Kandydoza: 100–200 mg, 1 raz dziennie przez 3 tygodnie–7 miesięcy; dawkę należy zwiększyć do 200 mg, 2 razy dziennie w przypadku zmian głębokich lub rozsianych.
  • Kryptokokoza: 200 mg, 1 raz dziennie przez 2–12 miesięcy.
  • Kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 200 mg, 2 razy dziennie przez 2–12 miesięcy; niekiedy stosuje się dalsze leczenie podtrzymujące.
  • Histoplazmoza: 200 mg, 1 raz dziennie do 200 mg, 2 razy dziennie przez 8 miesięcy.
  • Blastomykoza: 100 mg, 1 raz dziennie do 200 mg, 2 razy dziennie przez 6 miesięcy.
  • Sporotrychoza limfatyczno-skórna i skórna: 100 mg, 1 raz dziennie przez 3 miesiące.
  • Parakokcydioidomykoza: 100 mg, 1 raz dziennie przez 6 miesięcy (brak danych dotyczących leczenia pacjentów z AIDS). i. Chromomykoza: 100–200 mg, 1 raz dziennie przez 6 miesięcy. Czas trwania leczenia należy dostosować do odpowiedzi klinicznej.

Sposób stosowania

Trioxal należy podawać doustnie, bezpośrednio po obfitym posiłku. Kapsułki należy połykać w całości. U niektórych pacjentów z upośledzoną odpornością, np. z neutropenią, chorych na AIDS lub po przeszczepieniu narządu, dostępność biologiczna itrakonazolu po podaniu doustnym może być zmniejszona i może zachodzić konieczność podwojenia dawki.

Optymalne wyniki leczenia, pod względem objawów klinicznych i rezultatów badań mikologicznych, uzyskuje się w ciągu 2–4 tygodni po zakończeniu leczenia zakażeń skóry i po 6–9 miesięcy po zakończeniu leczenia zakażeń paznokci. W przypadku kryptokokozy układowej, lek jest wskazany jedynie w razie nieskuteczności leczenia pierwszego rzutu. Trioxal jest stosowany również w leczeniu innych rzadko występujących, układowych lub tropikalnych zakażeń grzybiczych. Należy zachować ostrożność w przypadku zaburzeń czynności nerek lub wątroby. Ze względu na ograniczone dane, u dzieci i osób w podeszłym wieku lek można stosować tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.

Z czym nie łączyć leku Trioxal

Leki antyalergiczne – terfenadyna, astemizol, mizolastyna. Interakcje z Trioxal mogą prowadzić do poważnych komplikacji, takich jak zaburzenia rytmu serca.

Leki kardiologiczne – beprydyl, felodypina, nizoldypina i inne leki stosowane w chorobie wieńcowej lub nadciśnieniu tętniczym. Trioxal może wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo tych leków.

Cyzapryd – lek na zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego. Może dojść do interakcji z Trioxal, zwiększając ryzyko poważnych skutków ubocznych.

Leki zmniejszające stężenie cholesterolu – symwastatyna, lowastatyna. Trioxal może wpływać na ich metabolizm, zwiększając ryzyko działań niepożądanych.

Leki nasenne – midazolam (doustny), triazolam. Wchodzą w interakcje z Trioxal, mogąc prowadzić do zwiększonej sedacji lub innych działań niepożądanych.

Leki psychotropowe – lurazydon, pimozyd, sertyndol. Interakcje mogą zwiększać ryzyko poważnych reakcji kardiologicznych.

Kolchicyna – w przypadku zaburzeń czynności nerek lub wątroby. Trioxal może wpływać na wydalanie kolchicyny, zwiększając ryzyko toksyczności.

Leki przeciwbólowe i przeciw uzależnieniom – lewacetylmetadol, metadon. Interakcje z Trioxal mogą prowadzić do zwiększonego ryzyka działań niepożądanych.

Halofantryna – lek na malarię. Może dojść do interakcji z Trioxal, zwiększając ryzyko poważnych skutków ubocznych.

Irynotekan – lek przeciwnowotworowy. Trioxal może wpływać na jego metabolizm.

Alkaloidy sporyszu – dihydroergotamina, ergotamina, ergometryna, metylergometryna. Interakcje z Trioxal mogą prowadzić do zwiększonego ryzyka działań niepożądanych.

Leki na zaburzenia rytmu serca – dyzopiramid, dronedaron, chinidyna, dofetylid. Trioxal może wpływać na ich skuteczność i bezpieczeństwo.

Czytaj więcej: Z czym nie łączyć leku Trioxal

Skutki uboczne leku Trioxal

Często (mogą wystąpić u 1 na 10 osób):

  • Bóle brzucha (kolka, dyskomfort, skurcze)
  • Wzmożone uczucie zmęczenia (osłabienie, brak energii)
  • Nudności i biegunka (mogą prowadzić do odwodnienia)
  • Bóle głowy (łagodne lub nasilone)
  • Zaburzenia smaku (metaliczny smak w ustach, utrata wrażliwości na smak)
  • Wysypka (czerwone, swędzące plamy na skórze)

Niezbyt często (mogą wystąpić u 1 na 100 osób):

  • Wymioty (mogą prowadzić do odwodnienia)
  • Zaparcia, wzdęcia (nadmiar gazu w przewodzie pokarmowym)
  • Suchość błony śluzowej jamy ustnej (może prowadzić do trudności w przełykaniu)
  • Świąd skóry (prowadzący do drapania)
  • Obrzęk kończyn (nagromadzenie płynu)
  • Ból stawów

Rzadko (mogą wystąpić u 1 na 1000 osób):

  • Zmiany w funkcjonowaniu wątroby i nerek (żółtaczka, ciemny mocz, zmęczenie)
  • Obrzęk naczynioruchowy (utrudnienia w oddychaniu)
  • Objawy grypopodobne (gorączka, bóle mięśni i stawów)
  • Zawroty głowy (uczucie wirowania)
  • Zaburzenia słuchu (tymczasowa lub trwała utrata słuchu)
  • Duszności i pokrzywka (swędzące, czerwone plamy na skórze)

Bardzo rzadko (mogą wystąpić u 1 na 10 000 osób):

  • Zaburzenia czynności serca (dusznosć, szybkie bicie serca)
  • Zaburzenia psychiczne (depresja, lęk, omamy)
  • Ból mięśni (skurcze, osłabienie mięśniowe)
  • Zaburzenia równowagi elektrolitowej (zmiany w stężeniu minerałów we krwi)
  • Śródmiąższowe zapalenie płuc (dusznosć, kaszel, gorączka)
  • Reakcje nadwrażliwości (wstrząs anafilaktyczny, anafilaksja)

Częstotliwość nieznana:

  • Zmiany w morfologii krwi (niedokrwistość, trombocytopenia, neutropenia)
  • Zaburzenia widzenia (zmiany w ostrości, widzenie barw)
  • Ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze rozpływanie naskórka)
  • Zaburzenia hormonalne (hipokaliemia, zaburzenia czynności tarczycy)

Czytaj więcej: Skutki uboczne leku Trioxal

Pytania naszych Pacjentów

Do czego służy lek Trioxal?

Lek Trioxal jest stosowany w leczeniu różnych zakażeń grzybiczych wywołanych przez wrażliwe na itrakonazol grzyby.

Czy Trioxal to antybiotyk?

Trioxal nie jest antybiotykiem w tradycyjnym rozumieniu tego słowa. Antybiotyki są substancjami, które działają przeciwko bakteriom, podczas gdy Trioxal (zawierający substancję czynną itrakonazol) to lek przeciwgrzybiczy, który działa przeciwko zakażeniom grzybiczym.

Czy lek Trioxal jest bezpieczny?

Lek Trioxal (itrakonazol) jest uważany za stosunkowo bezpieczny, gdy jest stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza oraz ulotką informacyjną.

Po jakim czasie działa Trioxal?

Trioxal (itrakonazol) działa szybko na infekcje grzybicze, ale czas potrzebny na uzyskanie pozytywnych efektów może się różnić w zależności od rodzaju infekcji, jej nasilenia i ogólnego stanu zdrowia pacjenta. W przypadku niektórych infekcji grzybiczych, takich jak grzybica paznokci, leczenie Trioxalem może trwać kilka miesięcy, zanim uzyska się pełną poprawę stanu zdrowia.

Jaki probiotyk przy Trioxalu?

Zastosowanie probiotyków podczas leczenia Trioxalem (itrakonazolem) może być korzystne dla zdrowia układu pokarmowego. Dobrym wyborem probiotyku jest preparat zawierający Lactobacillus acidophilus, który pomaga w utrzymaniu równowagi flory bakteryjnej jelit, poprawia trawienie i wchłanianie składników odżywczych. Jednakże, przed rozpoczęciem stosowania jakiegokolwiek probiotyku, zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

Czy przy leku Trioxal można pić alkohol?

Nie zaleca się picia alkoholu podczas stosowania Trioxalu (itrakonazolu), ponieważ może to wpłynąć na działanie leku i nasilić jego skutki uboczne, takie jak nudności, wymioty, biegunka i bóle brzucha. Ponadto, alkohol może osłabić układ odpornościowy, co z kolei zwiększa ryzyko infekcji grzybiczych. W związku z tym, ważne jest, aby unikać picia alkoholu podczas leczenia Trioxalem i przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących diety i stylu życia w trakcie leczenia.

Jak długo można przyjmować Trioxal?

Czas trwania stosowania Trioxalu zależy od rodzaju infekcji grzybiczej oraz nasilenia choroby. Zazwyczaj lek jest stosowany przez okres kilku tygodni lub miesięcy, a w niektórych przypadkach nawet przez rok lub dłużej.

Czy Trioxal jest na receptę?

Tak, Trioxal jest lekiem na receptę.

Nie ma odpowiedzi na Twoje pytanie dotyczące leku Trioxal? Zapytaj o nie lekarza za darmo.

Zadaj pytanie lekarzowi

Zadaj pytanie do lekarza anonimowo i bezpłatnie.

O leku

Substancja czynnaItraconazolum
DostępnośćLek dostępny na receptę
ProducentPOLPHARMA

Zamienniki dla leku Trioxal

Itrax , Orungal.

Ostatnia aktualizacja: 3 lipca 2024