Fluoksetyna

Fluoksetyna to substancja, która została wprowadzona na rynek w 1986 roku. Wykazuje ona działanie przeciwdepresyjne. Fluoksetyna jest substancją czynną kilku leków: zawiera ją m.in. Fluoxetin Polpharma, Fluxemed czy Bioxetin.

Działanie Fluoksetyna

Fluoksetyna jest lekiem zaliczanym do grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Wykazuje ona działanie przeciwdepresyjne i ma swoje zastosowanie w psychiatrii, a także w psychiatrii dzieci i młodzieży. Fluoksetyna dostępna jest w postaci:

  • kapsułek:
  • kapsułek twardych np. Fluoxetin Polpharma 20 mg, Andepin 20 mg, Seronil 20 mg (30 lub 100 sztuk w opakowaniu), Fluoksetyna Anpharm 20 mg, Fluoksetyna Egis 10 mg, Fluxemed 20 mg,
  • tabletek: Bioxetin 20 mg,
  • tabletek powlekanych: Seronil 10 mg (30 lub 100 sztuk w opakowaniu).

Fluoksetyna stosowana jest w przypadku zaburzeń depresyjnych u osób dorosłych, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, bulimii, a także epizodów depresji, których nasilenie jest umiarkowane lub ciężkie występujących u dzieci po 8 roku życia i u młodzieży – jeżeli psychoterapia nie przynosi efektów. Lek ten przeznaczony jest do stosowania doustnego. Jej odstawienie powinno odbywać się stopniowo (przez okres minimum 1-2 tygodni), aby nie doprowadzić do wystąpienia objawów odstawiennych. Lek jest dobrze wchłaniany po zastosowaniu doustnym. Jego maksymalne stężenie w surowicy występuje po ok. 6-8 godzinach od podania. Fluoksetyna wydalana jest w postaci metabolitów w większości wraz z moczem (60%) oraz z kałem (16%).

Wskazania do stosowania Fluoksetyna

Fluoksetyna to lek przeciwdepresyjny i anksjolityczny, stosowany w przypadku:

  • Epizodów depresji o dużym nasileniu u dorosłych, zwłaszcza w przypadku braku poprawy po leczeniu innymi lekami przeciwdepresyjnymi
  • Zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, takich jak natręctwa, nawracające myśli lub czynności, które utrudniają funkcjonowanie codzienne
  • Bulimii, czyli chorobie polegającej na nawracających napadach objadania się, a następnie próbach redukcji wagi ciała poprzez wymioty, nadmierne ćwiczenia fizyczne lub stosowanie środków przeczyszczających
  • Depresji o średnim i ciężkim nasileniu u dzieci od 8 roku życia, w przypadku, gdy po 4-6 sesjach terapii psychologicznej nie ma efektów.

W każdym przypadku lek ten powinien być stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza i wnikliwie przestrzegane zalecenia dotyczące dawkowania i okresu stosowania.

Przeciwwskazania do stosowania Fluoksetyna

Fluoksetyna ma swoje przeciwwskazania, do których należą:

  1. Nadwrażliwość na fluoksetynę lub jakikolwiek inny składnik leku.
  2. Jednoczesne stosowanie z inhibitorami MAO (monoaminooksydaz), co może prowadzić do wystąpienia zespołu serotoninowego.
  3. Dzieci poniżej 8 roku życia nie powinny przyjmować fluoksetyny.
  4. Fluoksetyna jest przeciwwskazana w czasie ciąży i karmienia piersią.
  5. Osoby z zaburzeniami krwawień lub skłonnością do krwawień powinny unikać stosowania fluoksetyny.
  6. Pacjenci z chorobami serca lub ciężką niewydolnością serca powinni unikać stosowania fluoksetyny.
  7. Fluoksetyna jest przeciwwskazana u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek.
  8. Osoby z padaczką lub skłonnością do drgawek powinny unikać stosowania fluoksetyny.
  9. Fluoksetyna jest przeciwwskazana u pacjentów z utratą masy ciała, zaburzeniami elektrolitowymi i zaburzeniami funkcji tarczycy.
  10. Osoby z chorobami układu krwiotwórczego powinny unikać stosowania fluoksetyny.

Środki ostrożności związane ze stosowaniem substancji Fluoksetyna

Istnieją sytuacje, kiedy podczas stosowania fluoksetyny, należy zachować szczególne środki ostrożności. Do takich sytuacji zaliczają się:

  • występujące w przeszłości drgawki (jedno z działań niepożądanych występujących przy stosowaniu leków przeciwdepresyjnych), pacjenci ze stabilną postacią padaczki wymagają stałej kontroli lekarskiej. U osób z niestabilną padaczką należy zrezygnować ze stosowania fluoksetyny.
  • występowanie ciężkich zaburzeń czynności wątroby,
  • występowanie chorób serca,
  • w przypadku diabetyków może być konieczne dopasowanie dawek insuliny oraz leków przeciwcukrzycowych z uwagi na wahania poziomu cukru we krwi.
  1. Pacjenci powinni być pod stałą kontrolą lekarską aż do momentu znaczącej remisji choroby z uwagi na ryzyko wzrostu myśli samobójczych.
  2. W pierwszych tygodniach stosowania leku mogą pojawić się objawy tkj. nadmierna aktywność ruchowa, świadcząca o tym, że dalszy wzrost dawki leku może zaszkodzić pacjentowi.
  3. U ponad połowy pacjentów występuje efekt odstawienny po przerwaniu stosowania fluoksetyny. Objawami tego efektu są: nudności, wymioty, silny ból głowy, drgawki, problemy ze snem, zaburzenia czuciowe. W celu zminimalizowania objawów związanych z nagłym odstawieniem leku terapię należy kończyć stopniowo, przez okres min. 2 tygodni.
  4. Fluoksetyna w połączeniu z lekami wpływającymi na krzepliwość krwi może nasilać działanie przeciwzakrzepowe, a także zwiększać ryzyko wystąpienia krwawień.
  5. Dzieci – poddawane terapii z zastosowaniem fluoksetyny – należy obserwować pod kątem wystąpienia objawów manii. U dzieci leczonych fluoksetyną można zaobserwować zmniejszenie przyrostu masy ciała, zaburzenia wzrostu i zaburzenia dojrzewania.

Dawkowanie substancji Fluoksetyna

W przypadku epizodów dużej depresji:

Osoby dorosłe oraz starsze – zalecana dawka to 20 mg na dobę. Po 3-4 tygodniach od rozpoczęcia terapii należy dokonać oceny efektów leczenia i w razie potrzeby dopasować dawkowanie. W przypadku braku reakcji na dawkę 20 mg istnieje możliwość jej zwiększenia – do dawki maksymalnej wynoszącej 60 mg. Wzrost dawki zazwyczaj związany jest ze wzrostem częstotliwości działań niepożądanych. Ważne jest, aby pacjent dostał najmniejszą skuteczną dawkę, dlatego dostosowywanie dawkowania powinno się odbywać stopniowo na podstawie indywidualnych czynników dla każdego pacjenta.

Pacjenci chorujący na depresję powinni być leczenie aż do momentu ustąpienia objawów, ale przez okres min. 6 miesięcy.

W przypadku zaburzeń obsesynjo-kompulsyjnych:

Osoby dorosłe oraz starsze – zalecana dawka to 20 mg na dobę. W przypadku braku reakcji na dawkę 20 mg istnieje możliwość jej zwiększenia – do dawki maksymalnej wynoszącej 60 mg. Wzrost dawki zazwyczaj związany jest ze wzrostem częstotliwości działań niepożądanych. W przypadku braku poprawy w ciągu ok. 10 tygodni leczenia należy zastanowić się nad zasadnością kontynuowania terapii z zastosowaniem fluoksetyny. Jeżeli odpowiedź na leczenie jest zadawalająca to można je kontynuować w indywidualnie dopasowanej dawce. W przypadku zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych zaleca się kontynuowanie leczenia przez ponad 10 tygodni, z uwzględnieniem ostrożnego dopasowania możliwie jak najmniejszej skutecznej dawki dla każdego pacjenta. Okresowo należy dokonywać oceny konieczności dalszej kontynuacji leczenia. Zgodnie z opinią niektórych lekarzy warto równocześnie stosować psychoterapię behawioralną, u tych pacjentów, których reakcja na leczenie jest dobra. W przypadku zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych długotrwała skuteczność leczenia (ponad 24 tygodnie) nie została udowodniona.

W przypadku bulimii:

Osoby dorosłe oraz starsze zalecana dawka to 60 mg na dobę. W przypadku żarłoczności psychicznej długotrwała skuteczność – powyżej 3 miesięcy – nie została wykazana.

  1. W przypadku osób dorosłych dawkę można zwiększać lub zmniejszać.
  2. Po zakończonym leczeniu w organizmie nadal pozostają substancje czynne leku, nawet przez wiele tygodni.
  3. W przypadku osób starszych należy zachować ostrożność podczas zwiększania dawki – dobowa dawka nie powinna być większa niż 40 mg. Maksymalna dobowa dawka to 60 mg.
  4. W przypadku osób z zaburzeniami czynności wątroby lub też osób, które równocześnie stosują leki mogące wchodzić w interakcje z fluoksetyną, należy zastanowić się nad zmniejszeniem dawki lub też zmniejszeniem częstości stosowania leku.
  • Dzieci i młodzież
  • Dzieci i młodzież w wieku 8 lat i powyżej w przypadku epizodu depresji (od umiarkowanego do ciężkiego)

Leczenie powinno być rozpoczęte przez lekarza i cały czas przez niego nadzorowane. Lekarz ustala dawkę indywidualnie dążąc do utrzymania jak najmniejszej skutecznej dawki. Dawka początkowa najczęściej wynosi 10 mg, a po 1-2 tygodniach można ją zwiększyć do 20 mg na dobę.

W przypadku dzieci o małej masie ciała – z uwagi na większe stężenie w osoczu – można stosować mniejsze dawki leku, które będą skuteczne.

W celu zminimalizowania ryzyka objawów odstawiennych, po przerwaniu stosowania fluoksetyny, należy stopniowo zmniejszać dawkę przez okres minimum 1-2 tygodni. Jeżeli po zmniejszeniu dawki lub podczas odstawienia leku pojawią się uciążliwe objawy można rozważyć powrót do wcześniej stosowanej dawki. Następnie – pod nadzorem lekarza – dawka może zostać ponownie zmniejszona, ale bardziej stopniowo.

Z czym nie łączyć leku Fluoksetyna

Interakcje z Inhibitorami MAO i Fluoksetyna 

  • Nieodwracalne inhibitory MAO: Nie należy łączyć Fluoksetyny z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami MAO, takimi jak tranylcypromina. Stosowanie tych leków razem może prowadzić do zespołu serotoninowego, który jest stanem potencjalnie śmiertelnym. Po zakończeniu stosowania inhibitorów MAO, należy odczekać co najmniej 2 tygodnie przed rozpoczęciem terapii Fluoksetyną. Po zakończeniu terapii Fluoksetyną, należy odczekać co najmniej 5 tygodni przed rozpoczęciem terapii nieodwracalnymi inhibitorami MAO.
  • Odwracalne inhibitory MAO: Stosowanie Fluoksetyny z odwracalnymi inhibitorami MAO, takimi jak moklobemid, może również wywołać zespół serotoninowy. Leczenie Fluoksetyną można rozpocząć dzień po zakończeniu stosowania odwracalnych inhibitorów MAO, jednak lekarz może zdecydować o starannym monitorowaniu pacjenta.

Interakcje z Lekami Kardiologicznymi i Fluoksetyna 

  • Metoprolol: Stosowanie Fluoksetyny z metoprololem w niewydolności serca zwiększa ryzyko bradykardii (zbyt wolnej akcji serca).
  • Mekwitazyna: Kombinacja z Fluoksetyną może prowadzić do zmian w elektrycznej aktywności serca.
  • Leki przeciwarytmiczne: Fluoksetyna może interagować z lekami klasy IA i III, zwiększając ryzyko zmian w rytmie serca.

Interakcje z Lekami Przeciwzakrzepowymi i Fluoksetyna 

  • Warfaryna i inne NLPZ: Fluoksetyna może wpływać na działanie leków przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna, oraz niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), wpływając na krzepliwość krwi. W przypadku rozpoczęcia lub zakończenia terapii Fluoksetyną podczas stosowania warfaryny, lekarz może zlecić dodatkowe badania i dostosować dawkowanie.

Interakcje z Lekami Psychotropowymi i Fluoksetyna 

  • Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i inne SSRI: Fluoksetyna może zwiększać ryzyko drgawek przy jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami przeciwdepresyjnymi.
  • Buprenorfina, tramadol, tryptany: Kombinacja tych leków z Fluoksetyną zwiększa ryzyko łagodnego zespołu serotoninowego.
  • Leki przeciwpsychotyczne: Równoczesne stosowanie z Fluoksetyną może prowadzić do zmian w stężeniu tych leków we krwi.

Interakcje z Lekami na Alergie i Fluoksetyna 

  • Cyproheptadyna: Może osłabiać działanie Fluoksetyny

Interakcje z Lekami Obniżającymi Stężenie Sodu i Fluoksetyna

  • Leki moczopędne, desmopresyna, karbamazepina, okskarbazepina: Równoczesne stosowanie z Fluoksetyną może wpływać na stężenie sodu we krwi.

Czytaj więcej: Z czym nie łączyć leku Fluoksetyna

Skutki uboczne leku Fluoksetyna

Zaburzenia psychiczne i zachowania:

  • Myśli samobójcze lub o samookaleczeniu.
  • Zwiększony niepokój, nerwowość, niepokój ruchowy, słaba koncentracja.
  • Nietypowe myśli, uczucie oderwania od samego siebie, drażliwość, agresja.
  • Splątanie, pobudzenie, napady paniki.

Reakcje alergiczne i skórne:

  • Wysypki, pokrzywka, swędzenie, obrzęk warg i języka, świszczący oddech.
  • Zaczerwienienie skóry, różne reakcje skórne, pęcherze, złuszczanie.
  • Nadwrażliwość na światło słoneczne.

Zaburzenia sercowo-naczyniowe:

  • Problemy z sercem takie jak szybki lub nieregularny rytm serca, omdlenia, zapaść.
  • Niskie ciśnienie krwi, rozszerzenie naczyń krwionośnych.

Zaburzenia neurologiczne:

  • Zespół serotoninowy: gorączka, drżenie mięśni, dezorientacja.
  • Drgawki, drżenie mięśni, mimowolne ruchy, problemy z równowagą i koordynacją.
  • Zaburzenia pamięci, halucynacje.

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe:

  • Nudności, wymioty, niestrawność, biegunka.
  • Bóle w jamie brzusznej, krwawienia z przewodu pokarmowego.

Zaburzenia układu moczowo-płciowego:

  • Zmniejszenie popędu płciowego, problemy seksualne.
  • Trudności w oddawaniu moczu, częstsze oddawanie moczu.
  • Wydzielanie mleka z gruczołów piersiowych.

Inne zaburzenia:

  • Bezsenność, zmęczenie, bóle głowy.
  • Zwiększenie czynności enzymów wątrobowych, zapalenie wątroby.
  • Zmniejszenie liczby białych krwinek i płytek krwi, co może zwiększać ryzyko infekcji i krwawień.

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych objawów, zaleca się niezwłoczne skonsultowanie się z lekarzem. Regularne monitorowanie przez specjalistę jest kluczowe, aby zapewnić bezpieczeństwo i skuteczność leczenia fluoksetyną.

Czytaj więcej: Skutki uboczne leku Fluoksetyna

Pytania naszych Pacjentów

Czy Fluoksetyna to silny lek?

Fluoksetyna należy do grupy leków psychotropowych, stosowanych w leczeniu depresji, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych oraz bulimii. Podobnie jak każdy inny lek psychotropowy, ma silne działanie na układ nerwowy, ale to, czy jest to silny lek, zależy od indywidualnych potrzeb i stanu zdrowia pacjenta.

Czy Fluoksetyna jest na receptę?

Tak, fluoksetyna jest lekiem na receptę i nie jest dostępna bez recepty lekarskiej.

Czy po Fluoksetynie się chudnie?

Fluoksetyna to lek przeciwdepresyjny, który może wpływać na apetyt pacjenta. U niektórych osób może powodować zmniejszenie łaknienia i utratę masy ciała, jednak nie jest to typowy efekt uboczny i nie występuje u wszystkich pacjentów. Należy również pamiętać, że fluoksetyna jest lekiem na receptę i powinna być stosowana tylko zgodnie z zaleceniami lekarza, nie należy jej stosować jako środek do utraty wagi.

Czy Fluoksetyna to psychotrop?

Tak, fluoksetyna to lek psychotropowy, należy do grupy selektywnych inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), stosowany głównie w leczeniu zaburzeń depresyjnych, lękowych i zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych.

Czy Fluoksetyna usypia?

Nie, fluoksetyna zazwyczaj nie działa usypiająco. W rzadkich przypadkach może powodować senność lub zmęczenie jako działanie niepożądane, ale ogólnie rzecz biorąc, fluoksetyna nie jest uważana za lek usypiający.

Czy Fluoksetyna to prozac?

Tak, fluoksetyna jest substancją czynną zawartą m.in. w lekach o nazwie Prozac

Czy Fluoksetyna uspokaja?

Fluoksetyna jest lekiem przeciwdepresyjnym i przeciwlękowym, który może pomóc zmniejszyć uczucie niepokoju i poprawić nastrój u osób z zaburzeniami depresyjnymi i zaburzeniami lękowymi. Jednak nie jest ona typowo stosowana jako lek uspokajający.

Jak długo można brać Fluoksetynę?

Długość stosowania fluoksetyny zależy od wskazań medycznych i zaleceń lekarza. Zazwyczaj lek stosuje się przez okres od kilku tygodni do kilku miesięcy.

Czy Fluoksetyna szybko działa?

Fluoksetyna zazwyczaj nie działa natychmiastowo, a jej pełne działanie może zajmować od kilku dni do kilku tygodni. Ostateczny czas, w jakim zaczyna działać, zależy od indywidualnych cech organizmu oraz stanu zdrowia pacjenta.

Nie ma odpowiedzi na Twoje pytanie dotyczące leku Fluoksetyna ? Zapytaj o nie lekarza za darmo.

Zadaj pytanie lekarzowi

Zadaj pytanie do lekarza anonimowo i bezpłatnie.

O leku

Substancja czynnaFluoxetini hydrochloridum
DostępnośćLek dostępny na receptę
ProducentEgis

Źródła

Pokaż źródła

Zamienniki dla leku Fluoksetyna

Andepin, Fluoxetin, Seronil.

Ostatnia aktualizacja: 16 czerwca 2024