Loperamid

Loperamid WZF jest to lek, który stosowany jest w celu leczenia objawowego ostrej oraz przewlekłej biegunki. Stosowany jest on w dziedzinach medycyny tkj. gastroenterologia, pediatria czy onkologia. Substancja czynna leku – chlorowodorek loperamidu (loperamid) – zaliczany jest do syntetycznych opioidów. Działanie preparatu polega na zmniejszeniu liczby oraz częstości wypróżnień, a także zmiana konsystencji stolca.

Działanie Loperamid WZF

Lek Loperamid WZF stosuje się w leczeniu objawowym ostrej i przewlekłej biegunki. Lek ten można również stosować w celu zagęszczenia konsystencji stolców u osób, u których występuje przetoka jelita krętego. Chlorowodorek loperamidu (loperamid) to substancja czynna preparatu, która wpływa na wydłużenie pasażu jelitowego. Zaliczana jest ona do syntetycznych opioidów. Dodatkowo loperamid wpływa na zmniejszenie parcia na stolec, a także utraty wody i elektrolitów. Na skutek działania leku zmniejsza się liczby oraz częstość wypróżnień oraz poprawia się konsystencja stolca. Przeciwbiegunkowe działanie leku Loperamid WZF następuje w ciągu 1 godziny od zastosowania dawki 4 mg. Loperamid – po zastosowaniu doustnym – wchłania się dobrze. Jest metabolizowany w wątrobie, a następnie zostaje wydalony wraz z żółcią.

Loperamid dostępny jest w sprzedaży w postaci kapsułek, tabletek powlekanych oraz tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (ODT).

Wskazania do stosowania leku Loperamid WZF

Lek Loperamid WZF wskazany jest do stosowania u osób dorosłych oraz dzieci powyżej 6. roku życia w celu:

Loperamid WZF to lek przeciwbiegunkowy, który może być stosowany w wielu sytuacjach związanych z zaburzeniami jelitowymi. Poniżej znajdują się wskazania do stosowania Loperamidu WZF wraz z ich objaśnieniem:

  • Ostre i przewlekłe biegunki – Loperamid WZF jest najczęściej stosowany w leczeniu ostrej i przewlekłej biegunki. Działa on na receptory opioidowe w jelicie, co zmniejsza motorykę jelit i hamuje wydzielanie płynów do jelita. W ten sposób lek pomaga zmniejszyć ilość wypróżnień i zwiększyć konsystencję stolca. Lek ten jest skuteczny w przypadku biegunki wywołanej przez wirusy, bakterie lub toksyny pokarmowe.
  • Zespół jelita drażliwego – Loperamid WZF może być stosowany do łagodzenia objawów związanych z zespołem jelita drażliwego, takich jak biegunka, bóle brzucha i niestrawność. Działanie leku polega na hamowaniu motoryki jelit i poprawie konsystencji stolca. Lek ten może być szczególnie skuteczny w przypadku biegunki związanej z zespołem jelita drażliwego.
  • Przetoka jelita krętego – Loperamid WZF może pomóc w zagęszczeniu konsystencji stolca u osób z przetoką jelita krętego. Przetoka jelita krętego to stan, w którym stolec przechodzi zbyt szybko przez jelita, co prowadzi do biegunki i bólu brzucha. Loperamid WZF może pomóc w zwiększeniu czasu tranzitu jelitowego, co poprawia konsystencję stolca i zmniejsza biegunkę.
  • Biegunki podróżnych – Loperamid WZF może być stosowany w leczeniu biegunek podróżnych, czyli biegunek wywołanych przez spożycie skażonej wody lub żywności. Lek ten działa na receptory opioidowe w jelitach, co pomaga zmniejszyć motorykę jelit i zwiększyć konsystencję stolca. Może to pomóc zmniejszyć ilość wypróżnień i poprawić samopoczucie.

Przeciwwskazania do stosowania leku Loperamid WZF

Przeciwwskazaniami do stosowania leku Loperamid WZF są:

  1. Nadwrażliwość na substancję czynną leku – Osoby, które są uczulone na loperamid lub jakikolwiek inny składnik leku, nie powinny stosować Loperamidu WZF. Mogą wystąpić objawy alergii, takie jak wysypka, świąd, obrzęk twarzy, ust lub gardła.
  2. Niedrożność jelit – Loperamid WZF jest przeciwwskazany u osób z niedrożnością jelit, czyli stanem, w którym treść jelitowa nie jest w stanie przepłynąć przez jelita. Stosowanie Loperamidu WZF w takiej sytuacji może prowadzić do ciężkich powikłań.
  3. Wrzodziejące zapalenie jelita grubego – Loperamid WZF jest przeciwwskazany u osób z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, czyli stanem zapalnym jelita grubego charakteryzującym się owrzodzeniami na ścianie jelita. Stosowanie Loperamidu WZF w takiej sytuacji może pogorszyć stan chorego.
  4. Rzekomobłoniaste zapalenie jelit – Loperamid WZF jest przeciwwskazany u osób z rzekomobłoniastym zapaleniem jelit, czyli chorobą wywołaną przez bakterię Clostridium difficile, która powoduje biegunkę i zapalenie jelit. Stosowanie Loperamidu WZF w takiej sytuacji może zwiększyć ryzyko ciężkich powikłań.
  5. Ostry rzut krwotocznego zapalenia jelita grubego – Loperamid WZF jest przeciwwskazany u osób z ostrym rzutem krwotocznego zapalenia jelita grubego, czyli ciężkim stanem zapalnym jelita grubego, który charakteryzuje się krwawymi biegunkami. Stosowanie Loperamidu WZF w takiej sytuacji może pogorszyć stan chorego.
  6. Czerwonka z krwią w kale – Loperamid WZF jest przeciwwskazany u osób z czerwonią z krwią w kale, czyli objawem poważnej choroby jelitowej. Stosowanie Loperamidu WZF w takiej sytuacji może zwiększyć ryzyko poważnych powikłań.
  7. Bakteryjne zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy – Loperamid WZF jest przeciwwskazany u osób z bakteryjnym zapaleniem jelita cienkiego i okrężnicy, zwłaszcza spowodowanym przez bakterie z grupy Salmonella, Shigella i Campylobacter. Stosowanie Loperamidu WZF w takiej sytuacji może zwiększyć ryzyko ciężkich powikłań.
  8. Wszystkie stany nie pozwalające na zwalnianie perystaltyki jelit – Loperamid WZF

W przypadku wystąpienia zaparć, wzdęć brzucha lub niedrożności jelit należy natychmiastowo zaprzestać stosowania leku Loperamid WZF i skontaktować się z lekarzem.

Dawkowanie leku Loperamid WZF

Loperamid występuje w postaci tabletek, tabletek podjęzykowych oraz kapsułek przeznaczonych do stosowania doustnego. Dawkowanie loperamidu ustalane jest przez lekarza w zależności od rodzaju występującej biegunki (biegunka ostra, biegunka przewlekła). Nie należy przekraczać zalecanych dawek z uwagi na bezpieczeństwo. W przypadku występowania jakichkolwiek wątpliwości związanych ze stosowaniem preparatu należy zasięgnąć porady lekarskiej.

Dawkowanie u osób dorosłych i dzieci po 6. roku życia:

  • w przypadku ostrej biegunki – zalecana początkowa dawka leku u osób dorosłych to 4 mg, a u dzieci to 2 mg. Następnie 2 mg stosowane po każdym kolejnym wolnym stolcu.
  • w przypadku przewlekłej biegunki – zalecana początkowa dobowa dawka leku u osób dorosłych to 4 mg, a u dzieci 2 mg. Następnie dawkę należy zmodyfikować tak, aby uzyskać 1-2 normalne stolce na dobę – najczęściej dawka podtrzymująca wynosi od 2 do 12 mg na dobę.
  • Maksymalna dobowa dawka w przypadku biegunki ostrej i przewlekłej dla osób dorosłych to 16 mg, w przypadku dzieci jest ona uzależniona od masy ciała i wynosi 6 mg/20 kg masy ciała na dobę.
  • Preparatu nie należy stosować u dzieci poniżej 6. roku życia.

Dawki nie trzeba modyfikować u osób starszych, a także z uszkodzeniami nerek. Osoby z zaburzeniami funkcji wątroby – z uwagi na metabolizm leku Loperamid WZF – powinny zachować szczególną ostrożność podczas stosowania tego preparatu. 

Środki ostrożności związane ze stosowaniem leku Loperamid WZF

  1. W przypadku pacjenta z ostrą biegunką, jeśli w ciągu 48 godzin od podania leku nie poprawi się jego stan kliniczny lub gdy wystąpią zaparcia, wzdęcia czy niedrożność jelit należy przerwać stosowanie leki i skonsultować się z lekarzem. Loporamid nie powinien być stosowany długotrwale bez określenia przyczyny występowania biegunki. Długotrwała biegunka może świadczyć o występowaniu poważnych chorób.
  2. W przypadku pacjentów z AIDS, którzy leczenie są z powodu występującej biegunki, leczenie należy przestać jeśli wystąpią pierwsze objawy wzdęcia brzucha. W przypadku pacjentów, u których występują zaburzenia czynności wątroby lek należy stosować z zachowaniem szczególnych środków ostrożności, ponieważ może to doprowadzić do przedawkowania leku, a tym samym toksycznego działania na ośrodkowy układ nerwowy.
  3. W przypadku prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn po zażyciu leku Loperamid WZF zaleca się zachowanie ostrożności. Związane jest to z zespołem objawów, które mogą towarzyszyć biegunce: zmęczenie, obniżony poziom świadomości, zawroty głowy, senność, utrata świadomości.
  4. Kobiety będące w ciąży nie powinny stosować żadnego leku bez konsultacji z lekarzem. Nie zaleca się stosowania leku Loperamid WZF w ciąży (a w szczególności w I trymestrze). Bezpieczeństwo stosowania tego preparatu przez kobiety będące w ciąży nie zostało potwierdzone.
  5. Kobiety karmiące piersią przed zastosowaniem leku Loperamid WZF powinny się skonsultować z lekarzem. Niewielkie ilości leku mogą przenikać do mleka matki, dlatego nie zaleca się stosowania tego preparatu w okresie laktacji.
  6. Lek Loperamid WZF zawiera laktozę, dlatego nie powinny go stosować osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Z czym nie łączyć leku Loperamid

Loperamid WZF i rytonawir – Loperamid jest lekiem przeciwbiegunkowym, natomiast rytonawir to lek przeciwwirusowy używany w terapii HIV. Połączenie tych dwóch leków może prowadzić do zwiększenia stężenia loperamidu we krwi, co z kolei może wywołać ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak zaburzenia rytmu serca. Pacjenci przyjmujący oba leki powinni być ściśle monitorowani pod kątem tych efektów.

Loperamid WZF i chinidyna – Chinidyna, lek stosowany w leczeniu arytmii serca lub malarii, może interakcji z loperamidem, powodując ryzyko zaburzeń rytmu serca. Ze względu na potencjalnie niebezpieczne skutki, takie połączenie leków wymaga ostrożności i możliwej modyfikacji dawkowania.

Loperamid WZF i desmopresyna doustna – Desmopresyna jest stosowana w leczeniu częstego oddawania moczu. Połączenie z loperamidem może prowadzić do zwiększenia ryzyka retencji wody i hyponatremii (niskiego poziomu sodu we krwi), co może być szczególnie niebezpieczne dla pacjentów cierpiących na problemy z nerkami lub sercem.

Loperamid WZF i itrakonazol/ketokonazol – Oba leki, itrakonazol i ketokonazol, są stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych. Mogą one zwiększać stężenie loperamidu we krwi, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych, w tym zaburzeń rytmu serca.

Loperamid WZF i gemfibrozil – Gemfibrozil, stosowany w leczeniu wysokiego cholesterolu, może również podwyższać poziom loperamidu we krwi. Podobnie jak w przypadkach wyżej wymienionych, może to zwiększyć ryzyko poważnych skutków ubocznych, w tym problemów z sercem.

Czytaj więcej: Z czym nie łączyć leku Loperamid

Skutki uboczne leku Loperamid

Reakcje alergiczne i nadwrażliwość:

  • Ciężkie reakcje alergiczne, w tym obrzęk twarzy, warg lub gardła.
  • Reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny i obrzęk naczynioruchowy.

Zmiany skórne:

  • Wysypki, silne podrażnienie, zaczerwienienie skóry, pęcherze, nadżerki, złuszczanie skóry.
  • Wysypka pęcherzowa, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, rumień wielopostaciowy.

Problemy żołądkowo-jelitowe:

  • Bóle brzucha, nudności, wymioty, zaparcia, wzdęcia, niestrawność.
  • Niedrożność jelit, w tym porażenna niedrożność jelita i toksyczne rozszerzenie okrężnicy.
  • Ból w nadbrzuszu oraz objawy ostrego zapalenia trzustki, takie jak ból promieniujący do pleców, gorączka, przyspieszone tętno.

Neurologiczne i psychologiczne objawy: Zawroty głowy, senność, utrata świadomości, obniżony poziom świadomości, zwiększenie napięcia mięśniowego, zaburzenia koordynacji ruchowej.

Inne efekty uboczne: Świąd, pokrzywka, zmęczenie, zatrzymanie moczu.

Czytaj więcej: Skutki uboczne leku Loperamid

Pytania naszych Pacjentów

Czy Loperamid WZF jest na receptę?

Tak, od marca 2021 roku Loperamid WZF jest dostępny wyłącznie na receptę w Polsce. Decyzja ta została podjęta przez Głównego Inspektora Farmaceutycznego z powodu zwiększenia liczby przypadków nadużywania leku, zwłaszcza przez osoby uzależnione od opioidów. Lekarz może przepisać Loperamid WZF w celu leczenia objawów biegunki, zespołu jelita drażliwego lub przetoki jelita krętego. W przypadku wystąpienia objawów biegunkowych, zaleca się skonsultowanie się z lekarzem w celu ustalenia odpowiedniej dawki i czasu trwania terapii.

Czy Loperamid jest bezpieczny?

Loperamid jest bezpiecznym lekiem, ale jak każdy lek może powodować skutki uboczne, szczególnie przy nieprawidłowym stosowaniu. Stosowanie Loperamidu powinno odbywać się zgodnie z zaleceniami lekarza lub zgodnie z ulotką informacyjną dołączoną do opakowania. Nadużywanie Loperamidu lub stosowanie go w dawkach większych niż zalecane może prowadzić do niebezpiecznych skutków ubocznych, takich jak niedrożność jelit, niedokrwistość z niedoboru żelaza czy nawet zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca. Osoby cierpiące na choroby wątroby lub nerek oraz kobiety w ciąży i karmiące piersią powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem Loperamidu. W przypadku pojawienia się jakichkolwiek niepokojących objawów, takich jak ból brzucha, niedrożność jelit, trudności z oddawaniem moczu, zaburzenia rytmu serca, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.

Po jakim czasie zaczyna działać Loperamid WZF?

Loperamid WZF jest lekiem przeciwbiegunkowym, którego czas działania zależy od indywidualnych czynników, takich jak wiek, waga, stan zdrowia, dawka i sposób podania. Zazwyczaj jednak, po przyjęciu doustnym, Loperamid WZF zaczyna działać w ciągu 1-2 godzin, ale pełne działanie leku może trwać do 24 godzin. Ważne jest, aby zawsze stosować Loperamid WZF zgodnie z zaleceniami lekarza lub instrukcją na opakowaniu i nie przekraczać zalecanej dawki, ponieważ może to zwiększyć ryzyko skutków ubocznych.

Czy Stoperan to Loperamid?

Tak, Stoperan to nazwa handlowa leku zawierającego loperamid, który jest lekiem przeciwbiegunkowym stosowanym w leczeniu objawów biegunki. Loperamid jest substancją czynną obecną w Stoperanie, która działa na układ pokarmowy poprzez zmniejszenie perystaltyki jelit, co prowadzi do zmniejszenia liczby i częstotliwości stolców oraz poprawy konsystencji stolca. Stoperan jest jednym z popularnych leków stosowanych w leczeniu biegunki i jest dostępny bez recepty w większości krajów.

Co ile brać Loperamid ?

Dawkowanie Loperamidu zależy od wieku pacjenta, ciężkości objawów biegunkowych oraz innych czynników zdrowotnych. Zwykle dorośli i dzieci powyżej 12 lat przyjmują 2 mg na początku, a następnie 1 mg po każdym luźnym stolcu, nie więcej niż 4 tabletki (8 mg) na dobę. Dzieci w wieku od 6 do 12 lat powinny przyjmować 1 mg na początku, a następnie 0,5 mg po każdym luźnym stolcu, nie więcej niż 3 tabletki (6 mg) na dobę. Loperamid powinien być stosowany krótkotrwało i nie dłużej niż 2 dni, chyba że zalecił to lekarz.

Nie ma odpowiedzi na Twoje pytanie dotyczące leku Loperamid ? Zapytaj o nie lekarza za darmo.

Zadaj pytanie lekarzowi

Zadaj pytanie do lekarza anonimowo i bezpłatnie.

O leku

Substancja czynnaLoperamidi hydrochloridum
DostępnośćLek dostępny na receptę
ProducentPOLFA

Źródła

Pokaż źródła

Ostatnia aktualizacja: 16 czerwca 2024