Diuver

Diuver to lek, który wykazuje działanie moczopędne, a także wpływa na obniżenie ciśnienia tętniczego krwi. Substancją czynną tego preparatu jest torasemid. W wyniku działania tej substancji zwiększa się objętość wydalanego moczu. Diuver jest więc stosowany w leczeniu obrzęków, a także nadciśnienia tętniczego pierwotnego. Jakie są właściwości leku Diuver? Co jest przeciwwskazaniem do stosowania tego preparatu? Jakie skutki uboczne mogą się pojawić podczas terapii z zastosowaniem leku Diuver?

Diuver – opis i właściwości leku

  • wykazuje działanie moczopędne,
  • obniża ciśnienie tętnicze.

Substancją czynną tego preparatu jest torasemid. Substancja ta zwiększa objętość wydalanego moczu. W wyniku jej działania wchłanianie jonów sodu oraz chloru jest zahamowane, co prowadzi do zwiększonego wydalania sodu i chloru wraz z moczem, a przy tym rośnie objętość wydalanej wody. Torasemid powoduje również rozszerzenie naczyń krwionośnych, a także zmniejsza opór naczyniowy. Jest on szybko i niemalże całkowicie wchłaniany po przyjęciu doustnym. Jego maksymalne stężenie we krwi przypada na 1-2 godziny po zażyciu.

Torasemid wykazuje silniejsze działanie niż furosemid (10 mg torasemidu = 25-40 mg furosemidu).

Dawkowanie leku Diuver

Lek Diuver przeznaczony jest do stosowania doustnego. Dawka, a także częstotliwość przyjmowania powinna zostać ustalona przez lekarza. W trakcie terapii z zastosowaniem tego preparatu należy powstrzymać się od spożywania alkoholu. Wszelkie właściwości leku zostały opisane w ulotce. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zasięgnąć porady lekarza lub farmaceuty.

Leku nie należy stosować po upływie daty ważności, umieszczonej na etykiecie, znajdującej się na opakowaniu produktu. Lek należy przechowywać w szczelnie zamkniętym opakowaniu, w miejscu, które jest niewidoczne oraz niedostępne dla dzieci, a także zgodnie z wymogami producenta.

Dawkowanie leku

Osobom dorosłym, w celu leczenia obrzęków, najczęściej podaje się dawkę 5 mg 1 raz na dobę. Dawkę tę można stopniowo zwiększać do 20 mg, a w wyjątkowych przypadkach do 40 mg na dobę. W leczeniu nadciśnienia pierwotnego zwykle podaje się lek w dawce 2,5 mg na dobę. Dawkę tę można zwiększyć do 5 mg na dobę. Maksymalny efekt leczenia uzyskuje się po ok. 3 miesiącach leczenia.

Wskazania i przeciwwskazania do stosowania leku Diuver

Wskazania do stosowania leku

  • nadciśnienie tętnicze pierwotne;
  • obrzęki spowodowane zastoinową niewydolnością serca;
  • obrzęk płuc;
  • obrzęki pochodzenia wątrobowego;
  • obrzęki pochodzenia nerkowego.

Przeciwwskazania do stosowania leku

  • nadwrażliwość na substancję czynną (torasemid) lub którąkolwiek z substancji pomocniczej leku
  • zaburzenia czynności nerek, którym towarzyszy bezmocz;
  • śpiączka wątrobowa oraz stany przedśpiączkowe;
  • niedociśnienie tętnicze;
  • zaburzenia akcji serca;
  • ciąża i okres karmienia piersią.

Środki ostrożności związane ze stosowaniem leku Diuver

Niekiedy – podczas stosowania leku Diuver – konieczne jest zachowanie szczególnych środków ostrożności. Konsultacji lekarskiej wymagają m.in.:

  • nadwrażliwość na którykolwiek ze składników preparatu;
  • zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej – przed rozpoczęciem terapii z zastosowaniem leku Diuver zaleca się wykonanie badania stężenia elektrolitów oraz uzupełnienie niedoborów, jeżeli takie wystąpią;
  • skłonność do zwiększonego stężenia kwasu moczowego we krwi oraz do dny moczanowej;
  • cukrzyca;
  • nietolerancja galaktozy, niedobór laktazy lub zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy – lek zawiera laktozę.

Z uwagi na to, że lek może wywoływać działania niepożądane (m.in. zawroty głowy) wpływające na zdolność prowadzenie pojazdów oraz obsługiwania maszyn, w przypadku wystąpienia tych objawów należy zrezygnować z tych czynności.

Z czym nie łączyć leku Diuver

  • Diuver i glikozydy nasercowe – Stosowanie Diuver razem z glikozydami nasercowymi, które wzmacniają pracę serca, może zwiększyć wrażliwość mięśnia sercowego na te leki. Jest to spowodowane obniżeniem poziomów potasu i magnezu w osoczu.
  • Diuver i mineralokortykosteroidy/glikokortykosteroidy – Połączenie Diuver z tymi hormonami może prowadzić do zwiększonego wydalania potasu z moczem, co może być niebezpieczne.
  • Diuver i środki przeczyszczające – Podobnie jak w przypadku hormonów, łączenie Diuver z środkami przeczyszczającymi może zwiększać wydalanie potasu.
  • Diuver i leki przeciwnadciśnieniowe – Użycie Diuver razem z innymi lekami obniżającymi ciśnienie krwi może nasilić ich działanie, prowadząc do zbyt niskiego ciśnienia.
  • Diuver i antybiotyki aminoglikozydowe, cisplatyna, cefalosporyny, lit – Torasemid może zwiększać toksyczność tych leków, szczególnie na serce, nerki i ośrodkowy układ nerwowy.
  • Diuver i leki kuraropodobne, teofilina – Może dochodzić do nasilenia działania tych leków podczas stosowania z torasemidem.
  • Diuver i salicylany – Torasemid może hamować wydalanie salicylanów, zwiększając ich toksyczność u pacjentów przyjmujących duże dawki.
  • Diuver i leki przeciwcukrzycowe – Może osłabiać działanie tych leków.
  • Diuver i inhibitory konwertazy angiotensyny – Stosowanie tych leków po terapii torasemidem może powodować spadki ciśnienia, które można zminimalizować przez odpowiednie dostosowanie dawek.
  • Diuver i leki obkurczające naczynia – Torasemid może zmniejszać reaktywność tętnic na te leki.
  • Diuver i niesteroidowe leki przeciwzapalne – Mogą one zmniejszać działanie moczopędne i hipotensyjne torasemidu.
  • Diuver i probenecyd – Może zmniejszać skuteczność torasemidu poprzez hamowanie jego wydzielania w kanalikach nerkowych.
  • Diuver i cholestyramina – Nie badano ich wspólnego działania u ludzi, ale badania na zwierzętach wykazały zmniejszenie absorpcji torasemidu.

Czytaj więcej: Z czym nie łączyć leku Diuver

Skutki uboczne leku Diuver

Diuver może wywołać różnorodne działania niepożądane, które nie muszą wystąpić u każdego pacjenta.

Zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej: W tym często występująca hipokaliemia, czyli obniżenie poziomu potasu we krwi, co może prowadzić do zawrotów głowy, bólów głowy, osłabienia, senności, splątania, a także kurczów mięśniowych. Może być konieczna zmiana dawki leku.

Zaburzenia metaboliczne i żołądkowo-jelitowe: Możliwe są wzrost stężenia kwasu moczowego, glukozy i lipidów w osoczu, co może zaostrzyć objawy zasadowicy metabolicznej. Często występują także problemy żołądkowo-jelitowe takie jak utrata apetytu, bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka czy zaparcia.

Problemy z wątrobą: Możliwe jest zwiększenie aktywności niektórych enzymów wątrobowych, co może świadczyć o obciążeniu tego organu.

Zaburzenia nerkowe: U pacjentów z zaburzeniami w odpływie moczu może dojść do jego nagłego zatrzymania oraz wzrost stężenia mocznika i kreatyniny w krwi.

Rzadkie powikłania zakrzepowe i sercowo-mózgowe: Bardzo rzadko mogą wystąpić powikłania zakrzepowe i zaburzenia krążenia sercowego oraz mózgowego, w tym niedokrwienie serca i mózgu, które mogą prowadzić do zaburzeń rytmu serca, dławicy piersiowej czy zawału mięśnia sercowego.

Reakcje alergiczne i inne rzadkie zdarzenia: Możliwe są reakcje alergiczne (świąd, wysypka, nadwrażliwość na światło), zaburzenia widzenia i słuchu (szumy uszne, utrata słuchu) oraz parestezje kończyn (uczucie mrowienia i drętwienia).

Suchość błon śluzowych: Częstość występowania tego efektu nie jest znana, ale może prowadzić do dyskomfortu w jamie ustnej.

Czytaj więcej: Skutki uboczne leku Diuver

Pytania naszych Pacjentów

Nie ma jeszcze pytań dotyczących leku, zadaj pierwsze pytanie.

Zadaj pytanie lekarzowi

Zadaj pytanie do lekarza anonimowo i bezpłatnie.

O leku

Substancja czynnaTorasemidum
DostępnośćLek dostępny na receptę
ProducentTeva

Źródła

Pokaż źródła

Zamienniki dla leku Diuver

Toramide, Trifas.

Ostatnia aktualizacja: 26 maja 2024