Opinie o leku Zoloft

Lek biorę od 4 mcy, początkowy miesiąc 50mg potem 100mg.
Działanie poprawiające nastrój uzyskałem po dwóch tygodniach zażywania 100mg dziennie.
Początkowo po zwiększeniu dawki był spadek nastroju i drażliwość.
Po dwóch tygodniach nastrój się ustabilizował.
Z uwagi na efekty uboczne konsultowałem je z neurologiem, który powiedział, że sertralina nasila drżenie mięśni i nie należy się tym przejmować.
Dawka docelowa w przypadku OCD to 200mg.
Wskazane jest obserwowanie objawów takich jak brak snu nadmierne poczucie radości , aby nie wyindukowac objawów mani.
Efekty uboczne:
– drżenie mięśni nóg / mrowienie nóg
– brak apetytu/ mdłości
– senność

Zaczęłam brać Zoloft ponad 4 lata temu po śmierci mojego męża na Covid. Było to dla mnie traumatyczne przeżycie, nie mogłam spać, jeść, ogarnęła mnie rozpacz. Koleżanka lekarka dała mi najpierw Trittico, co pozwoliło mi spać a następnie lekarz psychiatra przepisał Zoloft. Po kilku tygodniach mój stan psychiczny poprawił się. Biorę do dzisiaj dawkę 25 mg,
funkcjonuję bardzo dobrze, znacznie poprawiły się moje relacje z przyjaciółmi i rodziną.
Wieczorem biorę też Trittico 25 albo 50 mg, śpię doskonale, wstaję wypoczęta i pełna energii do pracy.
Mój psychiatra doradza abym nie przerywała terapii, biorę tak niewielkie dawki, a funkcjonuję doskonale. Niedawno spotkałam kogoś, kto obudził we mnie chęć na uprawianie seksu i zauważyłam, że nie mogę osiągnąć orgazmu, pomimo silnego podniecenia. Zastanawiam się nad odejściem od brania leków choć boję się że powróci depresja i brak energii do życia.
Reasumując: Zoloft i Trittico bardzo, bardzo pomogły mi normalnie funkcjonować. Nie widzę żadnych innych skutków ubocznych poza opisanym wyżej. Jeśli dla kogoś seks nie jest bardzo ważny, absolutnie doradzam aby brać Zoloft i normalnie funkcjonować i spać. Wiem, że dlugotrwała bezsenność sprzyja rozwojowi demencji i Alzheimera w późniejszym wieku, dlatego warto zadbać o sen i dobre kontakty z otoczeniem

Mam 19 lat i biore zoloft od grudnia poprzedniego roku, czyli teraz ok. 6 miesięcy. Nie miałam poważnych problemów ale bardzo dużo się przejmowałam i rozmyślałam na negatywne tematy, byłam rozregulowana emocjonalnie i często płakałam na czym ucierpiała moja relacja z chłopakiem. Po właśnie około miesiącu zaczęłam widzieć znaczną poprawę i wszystko wróciło do normy. Nie „overthinkuję” i mam w 95% czasu normalny humor.
Odnośnie skutków ubocznych – u mnie absolutnie żadne z wyjątkiem spadku libido. Tylko pierwszego dnia miałam nietypowe uczucie w głowie a potem już normalnie. Biorę regularnie 50mg począwszy od 25mg przez pierwsze 2 tygodnie.

Ogólnie miałem silną depresję, i o dziwo w moim przypadku zaczęło się od remontu mieszkania,na które czekaliśmy z żoną przez 12 lat, wpadłem w taką euforię że w ciągu trzech miesięcy,zrobiliśmy generalny remont, głównie sam wszystko robiłem, a było co robić, nie spałem po nocach,prosto po pracy na mieszkanie i tak dzień w dzień, kucie tynków, kładzenie płyt, wstawianie drzwi,nowe podłogi,kable ,rury no wszystko. I gdy skończyłem, usiadłem i po prostu poczułem się tak stary i zmęczony i mało atrakcyjny że masakra,żona, wspaniała kobieta, oczywiście zaprzeczała , ale ja tak się nakręciłem że nic tylko, siedziałem,jadłem, grublem i się nakręciłem, potem zmarł mój ojciec, nie miałem z nim dobrych relacji, nawet nie płakałem, co też było niedobre, lekarz powiedział że to wszystko zostawia ślady, i nieokazywanie uczuć źle się kończy. Potem żona zmieniła prace, nowe towarzystwo, koledzy, spotkania firmowe i nagle, co wcześniej nie miało miejsca, zrobiłem się potwornie zazdrosny, ona odzyla, w nowej pracy, a ja cierpiałem w duszy, wyobrażałem sobie że mnie tam zdradza u wogule, chociaz nie miałem powodu ( zwłaszcza że małżonka ma 38 lat,a jej koledzy to z reguły emeryci, dorabiający) żeby nie przedluzac, myślałem, nakrecalem się, że gdzie ja taki głupi,gruby, leniwy,brzydki itp ,mam być z tak wspaniałą kobieta i z tak cudowna dwójka dzieci, no przecież to wstyd mieć takiego głupiego ojca, chociaż oni bardzo mnie wspierali, nigdy też mi nie powiedzieli tego co tam knulem sobie w głowie.. i w końcu wymyśliłem….. Że w sumie bezemnie będzie im lepiej… Dobrze że przyznałem się żonie i że wybraliśmy się do lekarza, który zalecił najpierw pół tabletki, później całą, potem dwie aż doszliśmy do trzech. Objawy depresyjne minęły po jakims czasie. Ale trzeba przyznać że trzeba też mieć przy sobie dobre, wspierające cię osoby,tak jak moja rodzina, oraz trzeba trochę dać z siebie, ja zacząłem dużo spacerować, biegać ( co zawsze uwielbiałem) oraz starać zaakceptować siebie takim jakim jestem. Tak że zoloft pomógł,ale otoczenie też pomaga.

Ja biorę lek już od 2 miesięcy bo zdiagnozowano u mnie depresję lękową, początkowo tzn przez 3 tygodnie dochodziłem do dawki od 25 do 100, przy 100 już czułem się jak po kokainie, bardzo dużo mówiłem, koledzy mówili mi, żebym już nic nie mówił bo nie nadążają za mną, że mogę teraz wyrwać każdą dziewczynę ,żebym się uspokoił, etc. Ja natomiast czułem się wyśmienicie, ciągła euforia, nawet jak nie spałem całą noc, miałem ciągle energię. Po kontroli u lekarza, który jednak zalecił mi zmniejszenie dawki o połowę, to po tygodniu brania 50 mój humor się unormował tzn. jest tak jak bym nie miał żadnych problemów, jestem pewny siebie, ale już się wstrzymuję w rozmowach z ciętą ripostą, rzeczywiście libido spada ale chyba dlatego że sex już nie jest lekiem na poprawę nastroju.

Na samym początku po wprowadzeniu leku czułem się mocno skołowany niczym pijany. Zastanawiałem się czy wszystko ok i czy dam radę. Po 2-3 tygodniach lek nie wywoływał już takich objawów. Zacząłem funkcjonować normalnie, byłem bardziej zadowolony z życia, miałem bardziej wywalone na rzeczy które dotąd mnie denerwowały. Miałem więcej szczęścia i spokoju. Niestety dużym niepożądanym objawem jest mocne zmniejszenie libido – mniejsza, rzadsza chęć, gorsza erekcja i czasami problem z osiągnięciem orgazmu. Mimo to polecam, bo z tym lekiem można normalnie funkcjonować.

Bardzo sie wahalam na poczatku, bo boje sie brania chemii, ale ufalam opiniom innych i choc poczatek byl mega ciezki, bylo mi niedobrze przez 2/3 tygodnie, zwlaszcza rano na glodzie, raz prawie zwymiotowalam i bylam bliska poddania sie. Dzisiaj biore go juz ponad drugi miesiac i to byla jedna z lepszych decyzji na jakie sie odwazylam. Nawet nie moge zliczyc ile objawow depresji i lęku mi sie zmniejszylo w znacznym stopniu przy dawce 100. Jest listopad wiec i tak nie czuje sie zawsze wspaniale, ale w porownaniu do tego co sie ze mna dzialo przed lekami, dopiero widze ze naprawde mialam powazny problem, z ktorego zdalam sobie sprawe widzac roznice. Takze nie wiem czy to dla kazdego, ale mi naprawde pomogl.

Dobry wieczór.
Właśnie z moim lekarzem odstawiamy zoloft z powodu tego że w listopadzie pod koniec mam termin porodu.
Brałam 100mg i z lekarze zmniejszylismy do 50 mg prze tydzień a potem na 25mg przez kolejny tydzień. Obecnie jestem jeden dzień bez tabletek i czy to jest możliwe że skutki odstawienne mam??
Jestem drażliwa, mam zadyszkę i szybko się męczę.

To może ja dodam coś od siebie.
Zacząłem cierpieć na nerwicę lękową. Każdy dzień był dla mnie piekłem. Dostawałem ataków paniki, płakałem niesamowicie, byłem agresywny, czułem potworną niemoc i to, że jakby już wszystko się dla mnie skończyło, a pragnąłem tak bardzo żyć. Odechciewało mi się wszystkiego, nic już nie miało dla mnie sensu, z czasem zacząłem wmawiać sobie choroby. Dużo czytałem w internecie o chorobach, co było katastrofalnym w skutkach posunięciem. Zwykły ból brzucha traktowałem jak raka żołądka, a biegunkę jak zakażenie pasożytami. W końcu zdecydowałem się na wizytę u psychiatry, ten przepisał mi Zoloft. Lista skutków ubocznych mnie zmroziła, że nawet ich nie tknąłem, ponadto przeraziła mnie tak niska cena leku. Oczywiście również nie poszedłem na kolejną wizytę. Z czasem było coraz gorzej, budziłem się w nocy z płaczem. Zacząłem cierpieć na bezsenność i dopadły mnie gorsze lęki. Po 4 miesiącach od wizyty, zdecydowałem się na branie leku. Dawka początkowa: pół tabletki. Pierwszy dzień: cudowny. Zacząłem się śmiać i żartować jak dawniej, byłem wygadany i zadowolony. Następnego dnia lęki znów wróciły (to zupełnie normalne przy tym leku). Przez pierwsze kilka dni zacząłem brać pół tabletki, później całą. Po dwóch tygodniach była niesamowita poprawa. Lęki odeszły, kołatanie serca ustąpiło, znów byłem zadowolony i znów zacząłem zasypiać w nocy. Super było przez dwa tygodnie, później wróciło kołatanie serca i lęki, niewielki stres, ale to wszystko o łagodnym przebiegu. Lek biorę już 4 miesiąc i czuję się dobrze. Śmieję się, żartuję, chodzę na spacer, zacząłem oglądać filmy i ogólnie jest dobrze. Lęki jakieś są, stresy również, ale można jakoś z tym żyć. Skutki uboczne? Przy nerwicy ciężko określić co jest skutkiem ubocznym, a co moją chorobą. Nie przybieram na wadze, nie czuję suchości w ustach, nie zasypiam w ciągu dnia i nie mam problemów ze snem, a wręcz odwrotnie. Nie mam biegunek, bólów brzucha. Lęki się pojawiają, ale o łagodnym przebiegu. Ogólnie jest dobrze, poprawa niesamowita i jako osoba z nerwicą lękową, błagam was na kolanach, jeśli czujecie, że jest coś z waszą psychiką nie tak, proszę, pójdźcie do psychiatry i naprawdę nie bójcie się jak ja, co wam lekarz przepisze. Przenigdy nie czytajcie w internecie o chorobach, bo to niszczy człowieka i pogarsza jego stan. Wiem, że jeszcze długa droga przede mną, ale postaram się nie poddawać, i wy też się nie poddawajcie i trzymam za was kciuki!
Jeśli ktoś chce pogadać, wystarczy odpowiedzieć w komentarzu. Powodzenia!

Biorę Zoloft od 5 miesięcy i muszę przyznać, że dużo mi pomógł. Porównując moje obecne samopoczucie do tego sprzed terapii, różnica jest ogromna, choć nie ukrywam, że początki nie należały do łatwych. Ostatnio jednak mam wrażenie, że jego działanie nieco osłabło. Obecnie stosuję stosunkowo niską dawkę, tylko 50 mg. Mój lekarz wspomniał, że jeśli będę nadal odczuwać te same objawy, istnieje możliwość zwiększenia dawki do 100 mg. Zapewnił mnie, że taka dawka działa już nie tylko przeciwdepresyjnie, ale również przeciwlękowo.

U mnie Zoloft wywołuje ciężkie biegunki, które trwały kilka miesięcy, byłam ciągle udwodniona. Nie skojarzyłam od razu ich z Zoloftem. Faktycznie pomaga na lęki ale efekty uboczne u mnie były zbyt ciężkie i lekarz zamienił Zoloft na Dutilox i jest ok.

Moja przygoda z zoloftem była ciężka. Lekarz który mi go zapisać dal mi 50mg przez pierwszy tydzień na noc a potem zwiększenie na 1 rano i wieczorem. Dostałam większego leku, silnych mdlosci aż do takiego stopnia że zbladłam i miałam gorszy nastrój więc odstawilam lek i zmieniłam lekarza który powiedział mi że może ta dawka jaka dostałam jest dla mnie za duża i kazał mi brac połowę przez dwa tygodnie. Jak na razie jest kiepsko bo wybudza mnie nad ranem przez co nie wysypiam się, nastrój jeszcze nie wrócił i mam stany lękowe nadal. Czekam aż mi pomoże bo jak na razie jestem na tabletkach uspakajających a 2 września ślubuję a czuje się źle.

Na razie minęło nieco ponad tydzień, ale zauważam poprawę mojego samopoczucia. Chociaż lęk nie zniknął całkowicie, to moje nastroje są względnie dobre i nie wybucham tak łatwo z byle powodu. Co więcej, lek który przyjmuję obniżył moje libido, co okazuje się korzystne w przypadku mojej partnerki, która nie jest zbyt zainteresowana seksem.

Zmagam się z depresją od długiego czasu, a kilka lat temu zdiagnozowano u mnie również zaburzenie obsesyjno-kompulsywne. Wszystko zaczęło się pogarszać i miałem trudności z codziennym funkcjonowaniem, aż do momentu kiedy zacząłem brać Zoloft. Na początku, przez pierwsze dwa tygodnie, czułem się trochę dziwnie, miałem zawroty głowy i suchość w ustach, ale to minęło. Potem zaczęła działać magia. Moje myśli stały się mniej hałaśliwe, a moje codzienne zadania mniej przytłaczające. Zoloft dał mi możliwość funkcjonowania na pełnych obrotach. Jedynym minusem dla mnie była utrata apetytu, ale porównując to ze zdolnością do normalnego funkcjonowania, jestem w stanie to zaakceptować.

Zacznę od tego, że leki antydepresyjne nigdy nie były moim pierwszym wyborem. Uważałam, że mogę poradzić sobie z moim lękiem społecznym samodzielnie, ale kiedy zaczęło to wpływać na moją pracę i relacje, wiedziałam, że muszę coś z tym zrobić. Zoloft był moim pierwszym lekiem, który zaczęłam brać i jestem mu wdzięczna. Pomógł mi wrócić do normalnego życia. Na początku, przez pierwsze dwa tygodnie, miałam problemy ze snem, ale teraz jest już lepiej. Wciąż zmagam się z lękiem, ale jest on teraz na tyle niewielki, że mogę normalnie funkcjonować.

Zdiagnozowano u mnie Zespół Stresu Pourazowego (PTSD) po mojej służbie wojskowej, co doprowadziło mnie do ciemnej przepaści depresji. Zoloft pomógł mi w powrocie do normalnego życia. Oczywiście, jak każdy lek, miał swoje skutki uboczne. Początkowo miałem problemy z trawieniem i bólami głowy, ale po pewnym czasie te objawy ustąpiły. Jednakże, zauważyłem spadek mojego libido, co jest jednym z najbardziej niechcianych skutków ubocznych. Mimo to, generalnie jestem zadowolony z efektów leku.

Zoloft pomógł mi pokonać depresję, ale nie obyło się bez pewnych skutków ubocznych. Najbardziej denerwujące były dla mnie problemy z trawieniem i utrata libido. Choć ogólnie Zoloft pomógł mi z problemami psychicznymi, efekty uboczne były na tyle uciążliwe, że zdecydowałem się zmienić lek.

Jako studentka cierpiąca na lęk generalizowany, decyzja o rozpoczęciu terapii Zoloftem była dla mnie prawdziwym przełomem. Ten lek pomógł mi opanować moje ciągłe niepokoje i lęki, które zawsze stały na przeszkodzie mojemu życiu społecznemu i akademickiemu. Zauważyłam jednak pewne skutki uboczne, takie jak suchość w ustach i senność, ale były one na tyle niewielkie, że nie przeszkadzały mi znacznie.

Przez lata męczyłem się z lękiem społecznym i depresją, a potem zacząłem brać Zoloft. Moje życie zmieniło się na lepsze w przeciągu kilku tygodni. Niestety, na początku terapii miałem problemy z bezsennością, ale z czasem to minęło. Teraz jestem w stanie normalnie funkcjonować i cieszę się każdym dniem. Zdecydowanie polecam ten lek każdemu, kto boryka się z podobnymi problemami.

Moja walka z lękiem trwała prawie całe moje dorosłe życie. Kiedy zacząłem brać Zoloft, początkowo byłem zaskoczony intensywnością skutków ubocznych, w tym zawrotów głowy i nudności. Ale po kilku tygodniach te objawy minęły. Teraz, po pół roku, czuję się znacznie lepiej. Zdecydowanie polecam Zoloft, ale trzeba dać mu trochę czasu, żeby zadziałał.