Sertralina nie jest narkotykiem i nie uzależnia w sensie fizycznym ani psychicznym, jednak po dłuższym stosowaniu może wystąpić zespół odstawienny, dlatego nie należy jej nagle przerywać.
Sertralina to lek z grupy SSRI – selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny – przepisywany w leczeniu depresji, zaburzeń lękowych, OCD, PTSD i pokrewnych schorzeń. Nie wykazuje właściwości narkotycznych, nie powoduje euforii, nie działa psychoaktywnie w taki sposób jak substancje uznawane za narkotyki (np. opioidy, amfetamina czy benzodiazepiny). Nie jest też kontrolowaną substancją psychotropową w sensie prawnym – nie podlega rejestracji jako środek odurzający ani substancja zakazana.
Nie powoduje również uzależnienia fizycznego – organizm nie domaga się jej coraz większych dawek, nie ma klasycznych objawów głodu narkotykowego, a pacjent nie rozwija przymusu zażywania jej dla przyjemności czy pobudzenia. Jednak SSRI, w tym sertralina, mogą wywołać tzw. objawy z odstawienia – to nie to samo co uzależnienie, ale w praktyce może być nieprzyjemne, jeśli ktoś odstawia lek gwałtownie. Do typowych objawów zalicza się zawroty głowy, „prądy” w głowie (tzw. brain zaps), bezsenność, rozdrażnienie, niepokój, uczucie zmęczenia czy objawy grypopodobne. Dlatego każdą decyzję o zakończeniu terapii powinno się podejmować z lekarzem i przeprowadzać stopniowo.
W odróżnieniu od leków takich jak benzodiazepiny (np. Xanax, Lorazepam), które uzależniają silnie i już po krótkim czasie, sertralina nie daje efektu szybkiej nagrody, nie działa natychmiastowo i nie wywołuje uzależnienia psychicznego. Pacjenci nie przyjmują jej, by „poczuć się lepiej tu i teraz”, lecz po to, by uzyskać stopniową poprawę objawów w ciągu tygodni – co nie odpowiada modelowi działania substancji uzależniających.
Ostatnia aktualizacja: 31 maja 2025