Najczęściej przy zwykłym bólu pleców z napięciem mięśniowym wygodniejszy bywa Myditin, a przy większej spastyczności lub gdy potrzebne jest mocniejsze działanie ośrodkowe częściej rozważa się Sirdalud. Nie znaczy to jednak, że jeden jest obiektywnie lepszy od drugiego — to są po prostu inne leki, z inną substancją czynną i innym profilem działań niepożądanych. Myditin zawiera prydynol, a Sirdalud zawiera tyzanidynę.
Najważniejsza różnica polega na tym, że oba leki rozluźniają mięśnie, ale robią to trochę „innym kosztem”. Myditin jest zarejestrowany do leczenia skurczów mięśni pochodzenia ośrodkowego i obwodowego u dorosłych, takich jak bóle kręgosłupa lędźwiowego, kręcz szyi i ogólny ból mięśni. Sirdalud ma szersze wskazania: poza bolesnymi skurczami mięśni związanymi ze schorzeniami kręgosłupa jest też stosowany przy zwiększonym napięciu mięśni w chorobach neurologicznych, np. po udarze czy w stwardnieniu rozsianym. To już samo w sobie pokazuje, że Sirdalud częściej wchodzi do gry, gdy problem jest bardziej „neurologiczny” albo napięcie mięśni jest większe.
Jeżeli patrzeć praktycznie, to Myditin częściej można uznać za korzystniejszy wtedy, gdy ktoś ma napięte, bolesne mięśnie karku, pleców lub lędźwi, ale jednocześnie nie chce leku, który bardzo usypia. W dokumentacji Myditinu nie ma tak silnego akcentu na senność jak przy Sirdaludzie. Zamiast tego bardziej wybija się jego działanie przeciwcholinergiczne, czyli możliwe suchość w ustach, pragnienie, przemijające zaburzenia widzenia, trudności z akomodacją, światłowstręt, zaburzenia mikcji, zaparcia, a także zawroty głowy czy niestabilny chód. Trzeba więc myśleć o nim bardziej jako o leku, przy którym problemem mogą być oczy, pęcherz i suchość śluzówek, a nie tyle silne „zamulanie”.
Sirdalud z kolei ma bardzo charakterystyczny profil działań niepożądanych. W ChPL i ulotce wprost pojawiają się senność, zmęczenie, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej, nudności, zmniejszenie ciśnienia tętniczego, a także osłabienie mięśni. Dodatkowo w dokumentacji są ostrzeżenia dotyczące wątroby, a tizanidyna jest łączona z ryzykiem uszkodzenia wątroby, czasem ciężkiego; przeciwwskazane jest też łączenie jej z cyprofloksacyną lub fluwoksaminą, bo może to prowadzić do ciężkich działań niepożądanych, w tym wyraźnego spadku ciśnienia. To oznacza, że Sirdalud bywa skuteczny, ale jest lekiem bardziej „wymagającym” i częściej daje odczuwalne działania uboczne.
Ostatnia aktualizacja: 11 marca 2026