Lotriderm i Triderm są lekami podobnymi, ale nie są identycznymi zamiennikami. Oba preparaty mają w składzie betametazon i klotrymazol, więc oba mogą działać przeciwzapalnie, przeciwświądowo i przeciwgrzybiczo. Jednak Triderm ma dodatkowy składnik — gentamycynę, czyli antybiotyk. To sprawia, że Triderm ma szersze działanie, bo oprócz grzybów i stanu zapalnego obejmuje też część zakażeń bakteryjnych skóry.
Lotriderm zawiera dwie substancje czynne: betametazon i klotrymazol. Betametazon zmniejsza stan zapalny, świąd, zaczerwienienie i obrzęk, a klotrymazol działa przeciwgrzybiczo. Dlatego Lotriderm jest kojarzony przede wszystkim ze zmianami grzybiczymi skóry, którym towarzyszy stan zapalny, zaczerwienienie lub świąd.
Triderm zawiera trzy substancje czynne: betametazon, klotrymazol i gentamycynę. Gentamycyna jest antybiotykiem miejscowym, więc Triderm może być wybierany wtedy, gdy oprócz stanu zapalnego i podejrzenia grzybicy istnieje też komponent bakteryjny albo ryzyko wtórnego nadkażenia. To nie znaczy jednak, że jest „mocniejszym odpowiednikiem do wszystkiego”. Antybiotyku nie powinno się dokładać bez potrzeby, bo nie każda zmiana skórna jest bakteryjna.
Różnica ma znaczenie praktyczne. Jeśli zmiana jest typowo grzybicza i zapalna, Lotriderm może być logiczniejszym wyborem niż preparat z antybiotykiem. Jeśli zmiana jest sącząca, nadkażona, z podejrzeniem bakterii albo lekarz uznał, że potrzebne jest działanie przeciwbakteryjne, Triderm może mieć uzasadnienie. Z kolei przy zwykłym trądziku, podrażnieniu, wysypce nieznanego pochodzenia, zmianach na twarzy albo w okolicach intymnych oba preparaty mogą być nietrafione, bo zawierają silny steryd.
Ostatnia aktualizacja: 25 maja 2026