« Powrót do Hydroksyzyna (hydroxyzinum)
Hydroksyzyna może być problematyczna przy arytmii, ponieważ jest związana z ryzykiem wydłużenia odstępu QT i rzadkich, ale potencjalnie groźnych zaburzeń rytmu serca. Oznacza to, że u osób z predyspozycjami kardiologicznymi, zaburzeniami elektrolitowymi albo przy jednoczesnym stosowaniu niektórych leków ryzyko działań niepożądanych ze strony serca może być większe. EMA wskazuje, że ryzyko można ograniczać przez stosowanie najniższej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas; maksymalna dawka dobowa u dorosłych to 100 mg, a u osób starszych — jeśli stosowanie jest konieczne — 50 mg.
Najważniejsze jest to, że hydroksyzyna nie jest „zwykłym lekkim uspokajaczem” całkowicie neutralnym dla układu krążenia. W dokumentach lekowych opisuje się jej związek z wydłużeniem QT w EKG oraz przypadkami torsade de pointes, czyli szczególnego typu groźnej arytmii komorowej. Najczęściej takie przypadki dotyczą osób, które miały dodatkowe czynniki ryzyka, na przykład choroby serca, zaburzenia elektrolitowe albo inne leki mogące wpływać na rytm serca.
Szczególna ostrożność dotyczy osób, które mają lub miały wydłużony QT, torsade de pointes, istotną arytmię, omdlenia niewiadomego pochodzenia, znaczną bradykardię, chorobę niedokrwienną serca, niewydolność serca albo rodzinne przypadki nagłej śmierci sercowej. Ryzyko może też wzrosnąć przy niedoborze potasu lub magnezu, odwodnieniu, nasilonych wymiotach/biegunkach oraz przy stosowaniu leków, które również mogą wydłużać QT.
Do leków, przy których trzeba uważać, należą m.in. niektóre leki przeciwarytmiczne, część antybiotyków, niektóre leki przeciwpsychotyczne, część leków przeciwdepresyjnych, niektóre leki przeciwwymiotne oraz inne preparaty wpływające na przewodzenie w sercu. W praktyce problemem nie jest tylko sama hydroksyzyna, ale suma czynników: dawka, wiek, stan serca, elektrolity i inne przyjmowane leki.
Ostatnia aktualizacja: 12 maja 2026