Endovelle można przyjmować długoterminowo – bez ściśle określonego limitu czasowego – o ile pacjentka dobrze toleruje lek, a lekarz uznaje, że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Zwykle leczenie trwa kilka miesięcy do kilku lat, a czas trwania jest dostosowany indywidualnie.
Dienogest (substancja czynna Endovelle) został zaprojektowany do przewlekłego leczenia endometriozy, czyli choroby o charakterze nawrotowym, która często wymaga terapii ciągłej. Celem leczenia nie jest wyleczenie choroby, ale łagodzenie objawów – głównie bólu – oraz hamowanie postępu zmian endometrialnych.
W badaniach klinicznych oraz w praktyce klinicznej stosowanie Endovelle przez okres ponad 15 miesięcy było dobrze tolerowane. Europejskie i międzynarodowe wytyczne (np. ESHRE) dopuszczają stosowanie dienogestu przez wiele lat, o ile nie występują istotne działania niepożądane, takie jak zaburzenia gęstości kości, istotne zmiany nastroju czy zaburzenia metaboliczne.
Regularna kontrola lekarska (najczęściej co 6–12 miesięcy) pozwala monitorować tolerancję, efekty leczenia i podejmować decyzję o kontynuacji lub zmianie terapii. W niektórych przypadkach lekarze zalecają przerwy w terapii (np. po 1–2 latach), by ocenić, czy objawy powrócą, jednak ciągłość leczenia może być korzystniejsza w przypadku nasilonych lub szybko wracających dolegliwości.
U młodszych pacjentek (zwłaszcza <18 lat) i kobiet z ryzykiem osteopenii/osteoporozy konieczna może być ocena gęstości kości, np. poprzez densytometrię DEXA, jeśli lek ma być stosowany przez wiele lat.
Ostatnia aktualizacja: 6 sierpnia 2025