Opinie Elicea

Stosowałam ten lek przez rok w dawce 10mg na dobę, raz dziennie rano, więc myślę że mogę już wystawić mu miarodajną opinię. Stosowałam lek z powodu zaburzeń lękowych i obsesyjno-kompulsywnych. Rzeczywiście nastąpiła u mnie poprawa i to dosyć szybko, po około 3 tygodniach zniknęły uporczywie nawracające myśli i poczułam w głowie spokój. Przez pierwsze 3 tygodnie przyzwyczajania sie do leku miałam problemy z brzuchem, bóle, wzdęcia i biegunki. Do tego dochodziły zawroty głowy i ogromna senność. Musiałam wziąć urlop od pracy bo potrzebowałam chodzić na drzemki kilka razy dziennie. Efekty uboczne skończyły się i nastąpiła poprawa. Czułam się bardzo dobrze i przestałam mieć obsesyjne myśli. Efekt utrzymywał się około pół roku, po czym myśli zaczęły powracać i zaproponowano mi zwiększenie dawki do 15mg. Znowu nastąpila poprawa. Po roku dobrego samopoczucia postanowiłam rozpocząć odstawianie leku i tu zaczęły się schody. Piszę to do wszystkich ktorzy planują ten lek brać: schodzenie z niego jest gorsze niż rozpoczynanie. Ten lek uzależnia fizycznie a lekarze o tym nie mówią. Przez kilka miesiecy zmniejszałam dawki z 15 do 10 potem do 5 i potem nawet do 2,5mg. Mimo to ciagle zawroty glowy, drętwienie kończyn, problemy z żoładkiem i ze snem. No i oczywiście powracające znowu uporczywe myśli. Jedyne co lekarz proponował to powrot do wiekszej dawki. A więc w perspektywie miałam pozostawanie w uzaleznieniu od tego leku do konca życia. W końcu sama postanowilam przestać brać ten lek i skupić się na modlitwie i zmienianiu swojego myślenia samodzielnie. Trwało to jakis czas ale nauczyłam się powierzać wszystkie moje myśli i lęki Bogu i w ten sposób one zaczęły ustępować a w ich miejsce weszla pewność opieki bożej nade mną i spokój.
Nie przekreślam tego leku bo nie wiem czy byłabym tu gdzie teraz jestem gdyby nie to leczenie i bardzo mi on pomógł w chwili największego kryzysu. Ale na dłuższa mete to nie wystarcza, trzeba odnalezc pokoj w sobie albo skazywac sie na coraz wieksze dawki psychotropów przez caly czas zycia i żyć w uzależnieniu.

Zawsze czułam ,,za dużo”, za bardzo się przejmowałam wszystkim i martwiłam, byłam wrażliwa i empatyczna ale po urodzeniu dziecka i problemach małżeńskich i presji i przez to jak zmieniło się życie a ja nie nadążałam – nabawiłam się leków, braku motywacji, stanów depresyjnych. Przestałam marzyć, chciałam tylko jak najlepiej spełnić swoją obecną rolę i ,, dać radę”, stałam w miejscu ale na bardzo chwiejnych nogach przez 3 lata w trybie przetrwania i z lękami o przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Od lat nie czułam ekscytacji, zmiany mnie przerażały ale z zewnątrz życie było prawie ok a ja prawie ,,normalna.”
Nagle przyszedł tydzień w którym posypały mi się dwie wielkie życiowe sprawy, okazało się że nie umiem wstać z podłogi i walczyć o siebie, że już nie mam żadnych zasobów na decyzję, zmiany czy ratunek. Jestem dzieckiem we mgle i byłam pewna ze z tego już nie da się uratować, pocieszało mnie tylko to że czas płynie a ja kiedyś bede stara. No i ratunkiem była Elicea. Pierwsze dwa tygodnie to horror, niestety czarna dziura jeszcze gorsza niż przed, totalne poczucie beznadziei i lęk że już zawsze będę taka osobą co nie umie żyć. Ale po 2 tygodniach jest zdecydowanie lżej a po 3 tygodniach, mimo dalszych ciężkich przeżyć rodzinnych zaczęłam wracać do życia, uprawiać sport, ekscytować się pewnymi rzeczami, planami, mieć dużo nadziei, widzieć otwierające się drzwi. W końcu poczułam że można mieć problem i być smutnym czy nawet mieć złamane serce ale dalej dbać o siebie, jeść, spać i marzyć. Ból i lęk mnie nie definiują i będę walczyć. Zdarzają się ciężkie dni ale to mnie już nie pochłania bez reszty, a kołowrotek w mojej głowie ,,dozuje” te lęki czy smutki tak bym dała radę, nie wszystko na raz- mam większą kontrolę nad tym co myślę, jak widzę sytuacje. Piszę to po 5 tygodniach leczenia, szukam dobrej terapii, a każdemu kto cierpi w pierwszych 2 tygodniach radzę przeczekać, zadbać o siebie , zahibernować, zaufać procesowi, a czas szybko mija!

Witam. Biore lek elicea ok 6 tygodni nie będę się rozpisywał ale zdecydowanie jest dobrym lekiem. Zaczelem brac bo miał dziwne myśli w stylu ,, czy nic sie nie stanie,,. I płakać się chciało Mi itp. Poszedłem do lekarza i polecił ten lek. Polecam

Hej zastanawiam się czy przetrwam… od 4 tygodni zażywam elicea 10 mg i widzę pogorszenie stanu zdrowia: drżenia rąk i nóg, senność i zawroty głowy które utrudniają mi funkcjonowanie organizmu
Czy to minie?

Biorę elicea dopiero kilka dni i czuje się nijak oby lek mi pomógł czekam na efekty

Elicea uratowała mi życie. Miałam ciężką nerwicę, zaburzenia pracy serca, niemożność wypróżnienia, przez 6 tygodni nie spałam. Chodziłam po mieszkaniu i oddychałam starając się wydłużyć wydech. Okres wprowadzania Elicei trwal ok. 4 tygodni, stopniowe zwiększanie dawki, aż zaczęło się poprawiać. Po 4,5 miesiącach byłam całkowicie zdrowa, w pełni sił. Ten stan trwa 7 lat, codziennie rano zażywam 25 mg Elicei. Podróżuje, chodzę po górach, prowadzę samochód, nie choruję. Elicea normuje poziom serotoniny w moim organizmie.

Lekarz przepisał mi lek Elicea na zaburzenia lękowe uogulnione spowodowane długotrwałym stresem i zbyt intensywnym zyciem . Przez pierwszy miesiąc dawka 5 mg. Teraz 7.5 MG. Początek był trudny nasilenie lęku przez pierwsze 2 tygodnie. Przez około 5 tygodni duża bezsenność. Po 3 miesiącach mogę powiedzieć że było warto zdecydować się na Elicea. Objawy minęły, sen wrócił do normy. Dodatkowo korzystam z terapii , odnalazłam balans na odpoczynek i czas tylko dla siebie. Warto sobie pomóc a dodam że byłam przeciwnikiem takich leków.

Dziś mija 30 dzień jak biorę elicea q-tab10 mg. Nadal utrzymują się skutki uboczne brak łaknienia zmieniony smak w ustach. Inne skutki uboczne odeszły takie jak suchość w jamie ustnej,ból głowy,ból brzucha, czułam dziwne zapachy. Tego już nie ma. Nastrój powoli się poprawia. Dręczące myśli powoli odchodza. Mam nadzieję że wszystko minie i zacznę czuć się coraz lepiej. Marzę o takiej chwili.

Nie wiem kiedy lek zacznie działać ale stosując niecały tydzień odczuwam skutki uboczne : suchość w jamie ustnej, nudności , zaburzenia snu oraz brak apetytu.

Mam przepisany lek elicea q-tab pierwsza dawka przez 10 dni to 5 mg a po dziesięciu dniach 10 mg. Borykam się ze skutkami ubocznymi leku.juz trzeci tydzień od pierwszej tabletki. Brak łaknienia waga leci ból głowy i suchość w gardle i problem z nosem katar jakby z zatok. Wystraszyłam się tym że chudnę. Chociaż dobrze by było jak trochę zgubię bo nie należę do szczupłych. Ale już z tyłu głowy mam że to może inny powód że coś złego się dzieje ze mną. Marzę o tym aby ten lek mi pomógł na moje problemy depresyjne i lęki.

Stosuję Escitalopram z powodu objawów wypalenia zawodowego oraz fobii społecznej.
Do tej pory objawy bardzo negatywnie wpływały na moje życie zawodowe, były dokuczliwe nie tylko dla mnie, ale i dla współpracowników. Stres, zniechęcenie, czasem agresja…
Od kiedy biorę lek jest w porządku. Nie miałam żadnych objawów niepożądanych, lek dobrze tolerowalam.
Pracuję w tym samym miejscu, znów lubię pracę z ludźmi. Nie czuję się zdenerwowana, zniechęcona.
Zdecydowanie polecam.

Zażywam Elicea 10 mg. Przez pierwsze 8 dni – 5 mg. Na początku stosowania bóle mięśni. Po 2 tygodniach ustąpiły, po 3 tygodniach występują bóle brzucha i zaparcia, mam nadzieję, że miną. Mniejsze łaknienie mam po Elicea, stosując odpowiednią dietę schudłem, ćwicząc i chodząc na spacery.

Zażywałam lek Elicea, który został mi zalecony przez lekarza. Początkowy okres był trudny, zanim lek zaczął wykazywać działanie, ale potrzebny był czas na jego adaptację. Po upływie około 4 tygodni zauważyłam wyraźną poprawę – mój stan stopniowo wracał do normy. Z każdym dniem czułam się coraz lepiej. Moim zdaniem, Elicea to bardzo skuteczny lek.

Od jakiegoś czasu borykałem się z ciężkim lękiem i depresją, które zaczęły wpływać na moją pracę i relacje. Kiedy mój lekarz przepisał mi Elicea, byłem dość nieufny. Czytałem na forach o potencjalnych skutkach ubocznych i byłem zaniepokojony. Ale moja sytuacja była na tyle poważna, że postanowiłem spróbować.
Pierwszy tydzień był trudny. Doświadczyłem niektórych skutków ubocznych, takich jak zawroty głowy, nudności i bezsenność. Mimo to postanowiłem kontynuować leczenie, zgodnie z zaleceniami mojego lekarza. Około trzeciego tygodnia zaczęłem zauważać różnicę. Mój lęk zaczął ustępować. Zamiast codziennych ataków lęku, zdarzały się one teraz tylko raz na jakiś czas, a potem stopniowo zaczęły ustępować całkowicie.
Po dwóch miesiącach moje myśli przestały być tak ciężkie. Znowu zacząłem cieszyć się rzeczami, które kiedyś sprawiały mi radość. Wróciłem do pracy, a moje relacje z bliskimi zaczęły się poprawiać. Nadal odczuwam pewne skutki uboczne, ale są one znacznie mniej intensywne niż na początku i są do zniesienia w porównaniu z korzyściami, jakie otrzymuję od tego leku.

Mam zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne i zdecydowałam się na terapię farmakologiczną, kiedy moje objawy zaczęły mieć poważny wpływ na moje życie zawodowe i prywatne. Mój lekarz przepisał mi Elicea.
Początkowe skutki uboczne były dla mnie wyzwaniem. Miałam problemy ze snem, bóle głowy, nudności. Ale mój lekarz zapewnił mnie, że powinnam dać lekowi szansę, ponieważ te skutki uboczne często mijają po pewnym czasie.
Trwało to około miesiąc, ale rzeczywiście, skutki uboczne zaczęły znikać. To, co zauważyłam, to stopniowe zmniejszenie moich obsesji i kompulsji. Wcześniej nie mogłam kontrolować moich myśli i zachowań, ale teraz zaczęłam czuć, że odzyskuję kontrolę nad swoim życiem. Po kilku miesiącach stosowania leku jestem w stanie wykonywać swoje codzienne czynności bez ciągłego przerwania przez moje obsesje.

Zaczęłam stosować Elicea kilka miesięcy temu z powodu nawracającej depresji oraz lęku społecznego. Początkowo, przez pierwsze dwa tygodnie, doświadczyłam kilku skutków ubocznych, takich jak bóle głowy, nudności i uczucie zmęczenia. Jednak te objawy szybko ustąpiły, a zauważalna poprawa nastroju i redukcja lęku pojawiły się już po około trzech tygodniach.
Dzięki Elicea, moje codzienne funkcjonowanie znacznie się poprawiło. Teraz radzę sobie lepiej w pracy, a także w sytuacjach społecznych. Zdecydowanie lepiej kontroluję swoje emocje i uczucia lęku, a to pozwala mi na większą swobodę w życiu codziennym. Co więcej, Elicea nie wpłynęło negatywnie na moje życie seksualne, co było dla mnie ważne. Ogólnie rzecz biorąc, jestem bardzo zadowolona z efektów leczenia Elicea i jestem wdzięczna za pomoc, jaką otrzymałam od swojego lekarza.

Mój lekarz przepisał mi Elicea z powodu ciężkiego stanu depresyjnego. Początkowo byłam bardzo sceptycznie nastawiona, obawiałam się potencjalnych skutków ubocznych, które mogłyby wpłynąć na moje codzienne życie. Muszę przyznać, że pierwsze dni były nieco nieprzyjemne – miałam lekkie bóle głowy i byłam nieco senna. Ale po około tygodniu te skutki uboczne zaczęły ustępować. Co więcej, po około 3-4 tygodniach zaczęłam zauważać znaczące zmiany w moim samopoczuciu. Mój nastrój zaczął się poprawiać, a ja zaczęłam cieszyć się życiem tak, jak kiedyś. Lęk, który wcześniej był moim stałym towarzyszem, zaczął ustępować.

Jako osoba starsza, zawsze obawiałem się leków na depresję, ale ciężki lęk i depresja sprawiły, że musiałem szukać pomocy. Lekarz przepisał mi Elicea i zgodziłem się spróbować. Początkowo, skutki uboczne były dość nieprzyjemne – nudności, bóle głowy, a nawet pewien rodzaj dziwnego „odczucia” w głowie. Ale po paru tygodniach, skutki uboczne minęły, a ja zacząłem odczuwać prawdziwe korzyści. Moje myśli stały się jaśniejsze, mój lęk znacznie zmniejszył się, a ja mogłem znowu cieszyć się życiem.

Stosowałem Elicea na moje problemy z lękiem społecznym. Niestety, ten lek nie był dla mnie. Po kilku tygodniach stosowania zauważyłem, że moje samopoczucie się pogorszyło, a nie poprawiło. Miałem problemy ze snem, byłem bardziej nerwowy i często odczuwałem uczucie zmęczenia. Może to działa dla innych, ale dla mnie to nie było rozwiązanie. Porozmawiałem o tym ze swoim lekarzem i zmieniliśmy terapię.

Zmagam się z zaburzeniem obsesyjno-kompulsyjnym od wielu lat. Elicea to mój pierwszy lek na receptę, który przynosi mi rzeczywistą ulgę. Pierwsze tygodnie były dla mnie nieco trudne, gdy moje ciało dostosowywało się do leku, ale teraz jestem w stanie lepiej kontrolować moje myśli i zachowania. Czuję się bardziej spokojna i skoncentrowana. Jestem wdzięczna, że ten lek jest dostępny.