Czy można przedawkować Efferalgan Codeine?

Tak, można przedawkować Efferalgan Codeine, co może prowadzić do poważnych skutków ubocznych, włączając w to problemy z oddychaniem, uszkodzenie wątroby, a w skrajnych przypadkach może to doprowadzić do śmierci. Dlatego należy stosować ten lek zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty oraz nie przekraczać zalecanej dawki.

Przedawkowanie Efferalgan Codeine

Efferalgan Codeine to preparat leczniczy, który zawiera połączenie dwóch substancji czynnych: paracetamolu oraz kodeiny. Przedawkowanie tego leku może prowadzić do zwiększonego ryzyka uszkodzenia wątroby, obejmującego nagłe ostre zapalenie wątroby, niewydolność wątroby, zastoinowe zapalenie wątroby oraz cytolityczne zapalenie wątroby. Ryzyko to dotyczy szczególnie pacjentów w wieku podeszłym, małych dzieci, pacjentów długotrwale niedożywionych, z chorobą alkoholową, chorobami wątroby oraz pacjentów przyjmujących leki indukujące enzymy wątrobowe. Przedawkowanie może mieć nawet skutek śmiertelny.

Przedawkowanie Efferalgan Codeine może spowodować w ciągu kilku – kilkunastu godzin objawy takie, jak: nudności, wymioty, jadłowstręt, bladość, nadmierną potliwość, senność i ogólne osłabienie. Objawy te mogą ustąpić następnego dnia, pomimo że zaczyna rozwijać się uszkodzenie wątroby, objawiające się rozpieraniem w nadbrzuszu, powrotem nudności i żółtaczką.

Przedawkowanie paracetamolu

Przedawkowanie paracetamolu może prowadzić do zwiększonego ryzyka uszkodzenia wątroby, szczególnie w przypadku osób dorosłych, które przyjęły dawkę 7,5 g lub więcej, lub u dzieci, które przyjęły 140 mg/kg masy ciała. Przedawkowanie paracetamolu powoduje cytolityczne zapalenie wątroby, mogące spowodować pełną i nieodwracalną martwicę, objawiającą się niewydolnością wątroby, kwasicą metaboliczną i encefalopatią wątrobową, która może doprowadzić do śpiączki lub śmierci.

Jednocześnie w ciągu 12-48 godzin po przyjęciu, obserwuje się zwiększone poziomy enzymów wątrobowych (transaminaz AspAT i AlAT), dehydrogenazy mleczanowej oraz bilirubiny, przy zmniejszonych poziomach protrombiny. Kliniczne objawy uszkodzenia wątroby pojawiają się zazwyczaj po 1-2 dniach od podania produktu, z maksymalnym nasileniem występującym zazwyczaj po 3-4 dniach.

Leczenie przedawkowania paracetamolu musi odbywać się w szpitalu, w warunkach intensywnej terapii. W przypadku jednorazowego spożycia paracetamolu w dawce 5 g lub więcej, należy natychmiast spowodować wymioty, jeśli od spożycia nie minęło więcej niż godzina, a następnie skontaktować się z lekarzem. Zaleca się również podanie 60-100 g węgla aktywnego doustnie, najlepiej rozmieszanego z wodą.

Aby dokładnie ocenić ciężkość zatrucia, konieczne jest oznaczenie stężenia paracetamolu we krwi. Badanie to należy wykonać możliwie jak najszybciej, ale nie wcześniej niż 4 godziny po przyjęciu leku. Wysokość stężenia paracetamolu w stosunku do czasu, który upłynął od jego spożycia, jest wartościową wskazówką, czy i jak intensywne leczenie odtrutkami należy przeprowadzić. Jeśli takie badanie jest niewykonalne, a podejrzewana dawka paracetamolu była duża, należy natychmiast wdrożyć intensywne leczenie odtrutkami, które obejmuje podanie co najmniej 2,5 g metioniny oraz kontynuowanie leczenia acetylocysteiną (podawaną dożylnie lub doustnie w ciągu 8 godzin po przyjęciu leku) i/lub metioniną. Te odtrutki są bardzo skuteczne w pierwszych 10-12 godzinach od zatrucia, ale mogą być również skuteczne nawet po 24 godzinach.

W przypadku potrzeby, należy również wdrożyć leczenie objawowe. Na początku leczenia należy przeprowadzić próby wątrobowe i powtarzać je co 24 godziny. W większości przypadków poziomy transaminaz wracają do normy po upływie 1-2 tygodni, a funkcje wątroby zostają całkowicie przywrócone. Jednakże, w przypadkach bardzo ciężkiego zatrucia, może być konieczne przeszczepienie wątroby.

Przedawkowanie kodeiny

Maksymalna dawka opioidów, która może być przyjęta, zależy od indywidualnej zmienności organizmu. Objawami przedawkowania kodeiny i innych opioidów u dorosłych są ostre zahamowanie ośrodka oddechowego, które może prowadzić do zmniejszenia lub nawet zatrzymania czynności oddechowej (w tym sinicy, zahamowania czynności oddechowej i spłycenia oddechu), nadmierne uspokojenie (od stuporu do śpiączki), a także zwężenie źrenic. Mogą wystąpić również inne objawy związane z ośrodkowym układem nerwowym, takie jak ból głowy, wymioty, zatrzymanie moczu, spowolnienie pracy jelit, bradykardia i obniżenie ciśnienia tętniczego. Możliwe są także objawy takie jak zwolnienie czynności serca, senność, wysypka, wymioty, świąd skóry, niezborność ruchów, obrzęk płuc (rzadziej), przerwy w oddychaniu, drgawki, objawy uwalniania histaminy, takie jak zaczerwienienie i obrzęk twarzy, pokrzywka, zapaść oraz zatrzymanie moczu.

U dzieci, progowa dawka toksyczna wynosi 2 mg/kg mc. podane jednorazowo, a objawy przedawkowania mogą obejmować zmniejszoną częstość oddechów, przerwy w oddychaniu, zwężenie źrenic, drgawki oraz objawy uwalniania histaminy, takie jak zaczerwienienie i obrzęk twarzy, pokrzywka, zapaść oraz zatrzymanie moczu.

W przypadku przedawkowania kodeiny, pacjent powinien być niezwłocznie przewieziony do szpitala i kontrolowany pod kątem oddechu. W razie potrzeby należy stosować wspomaganie oddychania, tlenoterapię oraz inne leczenie objawowe. Należy również podać odtrutkę – nalokson. W stosunku do czynnych metabolitów kodeiny, nalokson ma krótki okres półtrwania w osoczu. Aby osiągnąć pełne odwrócenie depresji oddechowej indukowanej działaniem opioidów, podanie naloksonu musi zostać powtórzone jako bolus lub drogą infuzji dożylnej, w zależności od stopnia przedawkowania oraz stężenia morfiny w osoczu.

Źródła

Pokaż źródła

Inne pytania na temat leku Efferalgan Codeine

Ostatnia aktualizacja: 4 marca 2023