Diuramid na chorobę wysokościową

W chorobie wysokościowej Diuramid (acetazolamid) stosuje się najczęściej w dawce 250 mg dwa razy dziennie, zaczynając 24–48 godzin przed wejściem na wysokość powyżej 2500–3000 m n.p.m., i kontynuując przez 2–3 dni po osiągnięciu celu lub do aklimatyzacji.

Choroba wysokościowa (ang. AMS – Acute Mountain Sickness) pojawia się zwykle powyżej 2500 m n.p.m. i wiąże się z niedotlenieniem organizmu. Objawy to m.in. ból głowy, nudności, osłabienie, bezsenność, zawroty głowy. W cięższych przypadkach może rozwinąć się obrzęk mózgu (HACE) lub płuc (HAPE), co stanowi stan zagrożenia życia.

Diuramid (acetazolamid) działa poprzez zakwaszenie krwi (zmniejsza stężenie wodorowęglanów), co stymuluje wentylację i zwiększa poziom tlenu we krwi. Ułatwia to szybszą aklimatyzację i zmniejsza nasilenie objawów.

Dawkowanie profilaktyczne:

• 250 mg 2x dziennie (rano i wieczorem)
• Zacząć na 24–48 godzin przed wejściem na wysokość
• Kontynuować przez cały okres wspinaczki do czasu osiągnięcia stabilnej wysokości lub zakończenia wędrówki.

Dawkowanie w leczeniu łagodnych objawów AMS:

• Można zacząć przy pierwszych objawach, również 250 mg 2x dziennie.
• Leczenie trwa do czasu poprawy i osiągnięcia aklimatyzacji – zazwyczaj 2–3 dni.

Lek nie zastępuje odpowiedniego tempa wspinaczki ani konieczności zejścia w razie poważnych objawów. Jego działanie wspomaga organizm, ale nie zapobiega całkowicie zagrożeniom wynikającym z gwałtownego wejścia na wysokość.

Działania niepożądane charakterystyczne w tym kontekście:

• metaliczny posmak w ustach,
• zwiększone oddawanie moczu (ryzyko odwodnienia),
• mrowienie dłoni, stóp, twarzy (parestezje),
• sporadycznie: nudności, zmęczenie.

Inne pytania na temat leku Diuramid

• Po jakim czasie działa Diuramid?
• Czy stosując Diuramid można pić alkohol?
• Wskazania dla leku Diuramid
• Dawkowanie leku Diuramid

Ostatnia aktualizacja: 8 lipca 2025