Absenor

Absenor to lek przeciwpadaczkowy i przeciwmaniakalny, stosowany w różnych rodzajach napadów padaczkowych, zarówno uogólnionych jak i ogniskowych. Może być używany samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami przeciwpadaczkowymi. Absenor jest także stosowany w leczeniu epizodów manii w chorobie afektywnej dwubiegunowej, jako alternatywa dla litu. Ze względu na ryzyko działań niepożądanych, w przypadku dzieci jest lekiem pierwszego wyboru tylko w wyjątkowych sytuacjach.

Działanie Absenor

Absenor działa głównie jako stabilizator nastroju i lek przeciwpadaczkowy. Jego główny mechanizm działania polega na wpływie na poziomy neuroprzekaźników w mózgu, w tym GABA (kwas gamma-aminomasłowy), który jest inhibitorem działania neuronów. Dzięki temu lek pomaga kontrolować nadmierną aktywność neuronów, co jest często problemem w przypadku napadów padaczkowych oraz manii. Absenor może być również stosowany w połączeniu z innymi lekami przeciwpadaczkowymi, zwłaszcza gdy inne formy terapii nie przynoszą oczekiwanych efektów. Jest to lek, który wymaga ścisłego monitorowania i dostosowania dawkowania, zwłaszcza podczas przejścia z innych leków przeciwpadaczkowych.

Wskazania do stosowania Absenor

Napady uogólnione: Lek jest często zalecany w leczeniu napadów padaczkowych, które wpływają na obie połowy mózgu. Obejmuje to różne typy napadów, takie jak napady nieświadomości, napady miokloniczne i napady toniczno-kloniczne.

Napady ogniskowe: Absenor również jest stosowany w leczeniu napadów, które zaczynają się w jednej, określonej części mózgu. Te napady mogą w pewnych okolicznościach uogólnić się, wpływając na cały mózg.

Terapia skojarzona: Może być stosowany w połączeniu z innymi lekami przeciwpadaczkowymi w przypadku innych rodzajów napadów, takich jak napady z objawami mieszanymi (złożonymi).

Mania w chorobie afektywnej dwubiegunowej: Lek jest także przepisywany dla osób z manią, stanem znaczącego podniesienia nastroju i aktywności. Jest to szczególnie ważne w przypadkach, gdy nie można zastosować litu.

Oporna padaczka: U osób, u których inne leki przeciwpadaczkowe nie działają skutecznie, Absenor może być stosowany jako opcja leczenia.

Zachowanie ostrożności u dzieci: W przypadku małych dzieci, lek jest pierwszym wyborem tylko w wyjątkowych okolicznościach i po dokładnej analizie korzyści i ryzyka, często nie w połączeniu z innymi lekami przeciwpadaczkowymi.

Przeciwwskazania do stosowania Absenor

Przeciwwskazania do stosowania Absenor mogą obejmować, ale nie są ograniczone do:

Alergia na składniki: Nie można stosować Absenor, jeśli masz alergię na którąkolwiek z substancji czynnych lub pomocniczych zawartych w leku.

Ciąża i karmienie piersią: Absenor jest generalnie niewskazany dla kobiet w ciąży oraz karmiących piersią, chyba że korzyści z leczenia przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka.

Zaburzenia wątroby: Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby powinni unikać tego leku, chyba że jest to absolutnie konieczne i pod ścisłym nadzorem medycznym.

Interakcje z innymi lekami: Absenor może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może być przeciwwskazaniem do jego stosowania. Ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich lekach, które aktualnie przyjmujesz.

Choroby mitochondrialne: Absenor może być przeciwwskazany u pacjentów z pewnymi rodzajami chorób mitochondrialnych, co powinno być ocenione przez lekarza.

Zaburzenia krwotoczne: Pacjenci z zaburzeniami krwotocznymi lub znaczącą trombocytopenią powinni być ostrożni przy stosowaniu tego leku.

Zaburzenia metaboliczne: Osoby z zaburzeniami metabolicznymi, takimi jak zaburzenia cyklu mocznikowego, mogą wymagać specjalnej ostrożności i monitorowania podczas stosowania Absenor.

Dzieci i młodzież: Choć Absenor może być stosowany u dzieci w wyjątkowych przypadkach, powinno się to odbywać pod ścisłym nadzorem lekarskim i po dokładnym rozważeniu korzyści i ryzyka.

Jak stosować Absenor?

Lek Absenor jest przeznaczony do leczenia padaczki oraz epizodów maniakalnych w ramach choroby afektywnej dwubiegunowej. Wprowadzenie i nadzorowanie leczenia powinien prowadzić lekarz specjalizujący się w tych obszarach.

Dawkowanie w epizodach maniakalnych Dawkę dobową ustala lekarz prowadzący. Zwykle zaczyna się od 750 mg i zwiększa w miarę potrzeby. Dawkę dobową można dostosować indywidualnie do obrazu klinicznego pacjenta. Zalecane dawki oscylują w granicach od 1 000 mg do 2 000 mg.

Dawkowanie w padaczce W przypadku padaczki dawkę ustala i kontroluje indywidualnie lekarz specjalista. Można zacząć od dawki początkowej wynoszącej od 5 do 10 mg walproinianu sodu na kilogram masy ciała pacjenta, a następnie zwiększać ją stopniowo. Dawkę należy dostosować w taki sposób, aby uzyskać stan bez napadów padaczkowych przy jak najmniejszej dawce, zwłaszcza w okresie ciąży.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i niską ilością białka we krwi Jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek lub małą ilość białka we krwi, lekarz może dostosować dawkę.

Zmiana leczenia Przy zmianie z innego leku na Absenor, zawsze należy przestrzegać zaleceń lekarza prowadzącego. Możliwe jest również zmniejszenie dawki po obserwacji zmniejszenia liczby napadów.

Sposób podawania Lek jest przeznaczony do stosowania doustnego. Tabletki należy połykać w całości i popijać wodą. Nie można ich rozgryzać ani kruszyć. Jeśli wystąpi podrażnienie układu pokarmowego, tabletki najlepiej jest przyjmować podczas lub po posiłku.

Czas trwania leczenia Leczenie padaczki i epizodów maniakalnych jest zwykle długotrwałe. O czasie trwania i ewentualnym przerwaniu leczenia decyduje lekarz specjalista.

Co zrobić w przypadku przedawkowania i pominięcia dawki W przypadku przedawkowania, konieczny jest natychmiastowy kontakt z lekarzem lub udanie się do szpitala. Jeżeli pacjent pominie dawkę, nie należy stosować dawki podwójnej, ale kontynuować leczenie zgodnie z zaleceniami lekarza.

Przerwanie stosowania leku Nie należy przerywać stosowania leku ani zmieniać jego dawkowania bez porozumienia z lekarzem prowadzącym. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, zawsze należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Z czym nie łączyć leku Absenor

Absenor nie powinien być łączony z niektórymi lekami przeciwpadaczkowymi, przeciwbakteryjnymi, na malarię, na HIV, oraz z lekami zmniejszającymi ilość tłuszczów we krwi. Należy również unikać jednoczesnego spożywania alkoholu i stosowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Ważne jest, aby nie łączyć Absenor z lekami wpływającymi na metabolizm w wątrobie, aby uniknąć uszkodzenia wątroby.

Lek Absenor i Felbamat – Felbamat, stosowany w leczeniu padaczki, może wzmacniać działanie Absenor, zwiększając ryzyko działań niepożądanych.

Lek Absenor i Cymetydyna – Cymetydyna, lek na wrzody żołądka, może zwiększać efekt działania Absenor.

Lek Absenor i Erytromycyna – Erytromycyna, lek przeciwbakteryjny, może nasilać działanie Absenor.

Lek Absenor i Kwas Acetylosalicylowy – Kwas acetylosalicylowy może zmniejszać wiązanie kwasu walproinowego (składnik Absenor) z białkami krwi, co zwiększa ryzyko uszkodzenia wątroby.

Lek Absenor i Leki Przeciwpadaczkowe – Leki takie jak fenobarbital, prymidon, fenytoina, karbamazepina mogą zmniejszać skuteczność Absenor.

Lek Absenor i Meflochina – Meflochina, lek na malarię, może obniżać efektywność Absenor.

Lek Absenor i Ryfampicyna – Ryfampicyna, stosowana w leczeniu gruźlicy, może zmniejszać działanie Absenor.

Lek Absenor i Karbapenemy – Karbapenemy mogą zmniejszać skuteczność Absenor, należy unikać ich jednoczesnego stosowania.

Lek Absenor i Inhibitory Proteazy – Leki takie jak lopinawir lub rytonawir (na HIV) mogą wpływać na działanie Absenor.

Lek Absenor i Kolestyramina – Kolestyramina może obniżać skuteczność Absenor.

Lek Absenor i Estrogeny – Hormonalne środki antykoncepcyjne zawierające estrogen mogą zmieniać działanie Absenor.

Lek Absenor i Metamizol – Metamizol może wpływać na efektywność Absenor.

Lek Absenor i Fluoksetyna – Fluoksetyna może zarówno zwiększać, jak i zmniejszać stężenie kwasu walproinowego w organizmie.

Czytaj więcej: Z czym nie łączyć leku Absenor

Skutki uboczne leku Absenor

Skutki uboczne związane z krwią i układem chłonnym

  • Często: niedokrwistość, małopłytkowość, leukocytopenia.
  • Niezbyt często: pancytopenia.
  • Rzadko: limfopenia, neutropenia, agranulocytoza, aplazja, makrocytoza.

Zaburzenia endokrynologiczne

  • Niezbyt często: zwiększone stężenie hormonu antydiuretycznego, nadmierny wzrost owłosienia, łysienie.
  • Rzadko: niedoczynność tarczycy.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

  • Bardzo często: hiperamonemia.
  • Często: zmiany masy ciała, zmiany apetytu, hiponatremia.
  • Rzadko: otyłość.

Zaburzenia psychiczne

  • Często: stany splątania, omamy, agresja, niepokój ruchowy, zaburzenia uwagi.
  • Niezbyt często: drażliwość, nadpobudliwość.
  • Rzadko: nietypowe zachowanie, zaburzenia uczenia się, nadaktywność psychoruchowa.

Zaburzenia układu nerwowego

  • Bardzo często: drżenia.
  • Często: zaburzenia pozapiramidowe, stupor, senność, napady padaczkowe, mimowolne ruchy oczu, zawroty głowy, parestezje.
  • Niezbyt często: śpiączka, encefalopatia, letarg, spastyczność, ataksja, nasilenie napadów.

Zaburzenia ucha i błędnika

  • Często: utrata słuchu.
  • Częstość nieznana: szum w uszach.

Zaburzenia naczyniowe

  • Często: samoistne powstawanie siniaków lub krwawienia.
  • Niezbyt często: zapalenie naczyń.

Zaburzenia układu oddechowego

  • Niezbyt często: trudności w oddychaniu, zapalenie opłucnej, wysięk w opłucnej.

Zaburzenia żołądka i jelit

  • Bardzo często: nudności.
  • Często: wymioty, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, biegunka, dyskomfort w nadbrzuszu.
  • Niezbyt często: uszkodzenie trzustki, nadmierna produkcja śliny.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

  • Często: uszkodzenie wątroby.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

  • Często: nadwrażliwość, utrata włosów, zaburzenia paznokci.
  • Niezbyt często: obrzęk naczynioruchowy, wysypka, zmiany dotyczące włosów.
  • Rzadko: ciężkie reakcje skórne.

Niektóre z tych skutków ubocznych są poważne i mogą wymagać natychmiastowej interwencji medycznej. Jeśli doświadczasz jakichkolwiek z tych objawów, skontaktuj się z lekarzem.

Czytaj więcej: Skutki uboczne leku Absenor

Pytania naszych Pacjentów

Kiedy brać Absenor?

Absenor najczęściej przyjmuje się w równych odstępach czasu, zazwyczaj dwa do trzech razy dziennie, zgodnie z zaleceniami lekarza. Zaleca się przyjmowanie tabletek w czasie posiłku lub bezpośrednio po nim, aby zminimalizować potencjalne podrażnienie żołądka.

Jak bezpiecznie odstawić lek Absenor?

Jeżeli planujesz odstawienie leku Absenor, ważne jest, aby zrobić to pod ścisłym nadzorem lekarza, który może zalecić stopniowe zmniejszanie dawki. Nagłe odstawienie Absenor może prowadzić do poważnych skutków, takich jak nasilenie się napadów padaczkowych.

Czy Absenor działa nasennie?

Absenor, zawierający natrii valproas, generalnie nie jest klasyfikowany jako lek o działaniu nasennym. Jednakże, różne reakcje na lek mogą wystąpić w zależności od indywidualnych cech organizmu i może wpływać na układ nerwowy, co w niektórych przypadkach może prowadzić do uczucia zmęczenia lub senności.

Czy stosując Absenor można pić alkohol?

Stosowanie alkoholu podczas leczenia Absenorem jest zdecydowanie niewskazane, ponieważ alkohol może interakcji z mechanizmami działania leku i potęgować jego działania niepożądane. Alkohol może również osłabić kontrolę nad napadami padaczkowymi i wpłynąć negatywnie na stabilność nastroju.

Nie ma odpowiedzi na Twoje pytanie dotyczące leku Absenor? Zapytaj o nie lekarza za darmo.

Zadaj pytanie lekarzowi

Zadaj pytanie do lekarza anonimowo i bezpłatnie.

O leku

Substancja czynnaNatrii valproas
DostępnośćLek dostępny na receptę
ProducentOrion Corporation

Zamienniki dla leku Absenor

Depakine.

Ostatnia aktualizacja: 14 lutego 2024